"ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ" - ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΠΗΓΗ : http://www.imml.gr

ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΉΡΟΣ – ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ

Η μεγάλη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου μας δίνει την αφορμή να θυμηθούμε τα λόγια του Κυ­ρίου μας Ιησού Χριστού:

«Ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί εστι; τα ρήματα α εγώ λαλώ υμίν, απ' εμαυτού ου λα­λώ. ο δε πατήρ ο εν εμοί μένων αυτός ποιεί τα έργα. Πι­στεύετέ μοι ότι εγώ εν τω πατρί και ο πατήρ εν εμοί. ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι» (Ιωάν. 14, 10-11).

Μεγάλα και αμέτρητα ήταν τα θαύματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: με ένα μόνο λόγο του ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, του αρχισυναγώγου, τον γιο της χήρας της Ναΐν, ακόμα και τον Λάζαρο, ο οποίος ήταν στον τάφο τέσσερεις ολόκληρες ημέρες. Με ένα λόγο του μόνο επιτίμησε τους ανέμους και τα κύματα της λίμνης Γεννησαρέτ και έγινε απόλυτη γαλήνη. Με πέντε ψωμιά και δύο ψάρια χόρτασε πέντε χιλιάδες ανθρώπους, χωρίς γυναίκες και παιδιά, και με τέσσερα ψωμιά τέσσερεις χιλιάδες.

Ας θυμηθούμε πως κάθε μέρα θεράπευε τους ασθενείς, γιατρεύοντας κάθε είδους ασθένεια, έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα από τους δαιμονιζομένους. Πως ξαναέδινε την όραση στους τυφλούς και την ακοή στους κουφούς με ένα μόνο άγγιγμά του. Δεν φτάνουν αυτά;

Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για τους ανθρώπους οι οποίοι τον ζήλευαν, για τους ανθρώπους για τους οποίους ο μέγας προφήτης Ησαΐας είπε:

«Ακοή ακούσετε και ου συνήτε, και βλέποντες βλέψετε και ου μη ίδητε. επαχύνθη γαρ η καρδία του λαού τούτου, και τοις ωσί βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών εκάμμυσαν, μήποτε ίδωσι τοις οφθαλμοίς και τοις ωσίν ακούσωσι και τη καρδία συνώσι και επιστρέψωσι, και ιάσομαι αυτούς» (Ματθ. 13, 14-15).

Σε όλα αυτά, τα οποία όμως δεν ήταν αρκετά για τους βαρήκοους ανθρώπους και με τα συσκοτισμένα μάτια, πρόσθεσε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός το μέγα θαύμα της Μεταμορφώσεώς Του στο όρος Θαβώρ. Σ' αυτόν, που έλαμψε με ένα εκθαμβωτικό θείο φως, εμφανίστηκαν οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μωυσής και ο Ηλίας και προσκύνησαν τον δημιουργό του νόμου. Με φόβο και τρόμο έβλεπαν το θαυμαστό αυτό θέαμα οι εκλεκτοί απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης. Και μετά από τη νεφέλη, που τους σκέπασε, ακούστηκε η φωνή του Θεού:

«Ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα. αυτού ακούετε» (Ματθ. 17, 5).

Οι άγιοι απόστολοι κήρυξαν σ' όλο τον κόσμο, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι «αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα».

Ο κόσμος ολόκληρος, όταν το άκουσε, θα έπρεπε να γονατίσει μπροστά στον Κύριο Ιησού Χριστό και να προσκυνήσει τον Αληθινό Υιό του Θεού.

Θα έπρεπε η εμφάνιση στο Θαβώρ των δύο πιο μεγάλων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης και η προσκύνηση του Κυρίου Ιησού Χριστού κατά την μεταμόρφωσή του, να κλείσει για πάντα τα βδελυρά χείλη των γραμματέων και των φαρισαίων, οι οποίοι μισούσαν τον Κύριο Ιησού και τον θεωρούσαν παραβάτη του νόμου του Μωυσή. Αλλά και μέχρι σήμερα δεν πιστεύουν οι Εβραίοι ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας.

Όχι μόνο οι Εβραίοι δεν τον πιστεύουν, αλλά και για πολλούς χριστιανούς όλο και περισσότερο θαμπώνει το θείο φως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ακόμα μικρότερο γίνεται το μικρό ποίμνιο του Χριστού για το οποίο το θείο φως του Χριστού λάμπει με την ίδια δύναμη με την οποίαν έλαμψε στους αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη τότε στο όρος Θαβώρ.

Όμως να μην απελπιζόμαστε, επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είπε:

«Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον. ότι ευδόκησεν ο πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν» (Λκ. 12, 32).

Η απιστία μεταξύ των λαών έλαβε ανησυχητικές διαστάσεις και το φως του Χριστού επισκιάστηκε από το σκοτεινό νέφος της αθεΐας. Σήμερα πιο συχνά από ποτέ ενθυμούμαστε το φοβερό λόγο του Χριστού:

«Πλην ο Υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λκ. 18, 8).

Να μην απελπιζόμαστε όμως, επειδή Εκείνος, λέγοντας για τα σημεία της δευτέρας παρουσίας του, είπε:

«Αρχομένων δε τούτων γίνεσθαι ανακύψατε και επάρατε τας κεφάλας υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υ­μών» (Λκ. 21, 28).

Να είναι, λοιπόν, η ζωή σας τέτοια ώστε την φοβερή ημέρα της Κρίσεως να μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και όχι να το σκύψουμε βαθειά απελπισμένοι. Αμήν.
1956

Απολυτίκιον.

Μετεμορφώθης εν τω Όρει, Χριστέ ο Θεός, δείξας τοις Μαθηταίς σου την δόξαν σου, καθώς ηδύναντο. Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς, το φως σου το αΐδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου. Φωτοδότα, δόξα σοι.

«Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ
Ο ΑΣΚΗΤΗΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (1884-1980)»
Τεύχος 2. ΜΑΪΟΣ- ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2001. Θεσ/νίκη
Έκδοσις: «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»

ΠΗΓΗ : http://www.impantokratoros.gr

Η ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΤΕΘΝΕΩΤΩΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗΣ

Ζει ακόμα ο επίσκοπος πού διηγήθηκε τούτη την ιστορία. Είναι αληθινή ιστορία κι έχει βαθύ νόημα, γιατί αναφέρεται στην προσευχή των ζώντων για τούς τεθνεώτες. Οι προσευχές αυτές πάντοτε εισακούονται, μα πιο πολύ την ώρα της θείας λειτουργίας. Ο επίσκοπος πού αναφέραμε είχε στην περιοχή του έναν ιερέα, τον παπα-Γιάννη, ευλαβικό και σ' όλους αγαπητό. Μάλιστα στην αγία πρόθεση αργούσε λίγο, γιατί διάβαζε πολλά ονόματα. Είχε όμως ένα φοβερό ελάττωμα' του άρεσε το κρασί. Όσο καλός ήταν στα καθήκοντά του, τόση αδυναμία είχε στο πιοτό. Πολλοί του έλεγαν να κόψει αυτό το πάθος, το τόσο αταίριαστο σε λειτουργό του Θεού. Το καταλάβαινε κι ο ίδιος, έκλαιγε με παράπονο, έκανε μερικές προσπάθειες, αλλά σε λίγες μέρες άρχιζε πάλι τα ίδια. Μία μέρα πού είχε πάλι υποκύψει ατό πάθος του, πήγε στην εκκλησία και, όπως ήταν μισοζαλισμένος, έβαλε «Ευλογητός» κι άρχισε τη θεία λειτουργία. Παραχώρησε όμως ο Θεός και κάποια στιγμή παραπάτησε μέσα ατό ιερό, οπότε του έπεσαν από τα χέρια τα τίμια Δώρα. Πάγωσε απ' το φόβο του. 'Έπεσε κάτω κλαίγοντας κι άρχισε να μαζεύει με τη γλώσσα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. 'Ένιωθε την ενοχή να τον πνίγει, γιατί το έπαθε επειδή ήταν ζαλισμένος από το κρασί. Πήγε στον επίσκοπο κι εξομολογήθηκε το φρικτό του αμάρτημα. Κι εκείνος την άλλη μέρα, ύστερα από πολλή περίσκεψη, κάθισε στο γραφείο του και πήρε την πέννα στο χέρι. Έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία για την καθαίρεση του παπα-Γιάννη, αλλά... Εκεί πού το χέρι του επισκόπου στεκόταν διστακτικό, βλέπει ξαφνικά σαν σε όραμα να βγαίνουν μέσ' από τον τοίχο του δωματίου χιλιάδες άνθρωποι. Είχαν μάτια πονεμένα και περνούσαν μπροστά του φωνάζοντας : 'Όχι, Δέσποτα, Μην τιμωρείς τον παπά, Μην τον καθαιρέσεις, συγχώρεσέ τον ! Περνούσαν αμέτρητες στρατιές ανθρώπων, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, τί καλοντυμένοι, τί φτωχοντυμένοι, αληθινό συλλαλητήριο ψυχών. Κι όλοι χειρονομούσαν προς το μέρος του, φώναζαν και παρακαλούσαν επίμονα : όχι, Σεβασμιότατε. Μην το κάνεις αυτό, μη διώξεις τον παπά μας ! Αυτός μας θυμάται και μας βοηθάει σε κάθε λειτουργία, μας λυπάται αληθινά, είναι φίλος μας ! Μην τον καθαιρέσεις ! μη ! μη ! μη !... Κράτησε αρκετή ώρα αυτή η οπτασία. Ο επίσκοπος, έκπληκτος, παρακολουθούσε αυτή την ανθρωποθάλασσα να φωνάζει και να ικετεύει για τον μέθυσο ιερέα. Κατάλαβε πώς ήταν οι ψυχές των νεκρών πού μνημόνευε ο παπα-Γιάννης όταν λειτουργούσε. Κι αυτή ή μνημόνευση τούς ανακούφιζε πολύ, όσο το νερό τον διψασμένο στην καλοκαιριάτικη ζέστη. "Να ή χειροπιαστή απόδειξη", σκέφτηκε, "πώς οι προσευχές μας αναπαύουν τις ψυχές των νεκρών". Ύστερα έστειλε και κάλεσε τον ιερέα. δεν μου λες, παπα-Γιάννη, μνημονεύεις πολλά ονόματα στην αγία πρόθεση όταν λειτουργείς ; Εκατοντάδες, Σεβασμιότατε. δεν τα έχω μετρήσει. Γιατί το κάνεις αυτό και καθυστερείς τη λειτουργία; τον μάλωσε τάχα ο επίσκοπος. Λυπάμαι πολύ τούς πεθαμένους, γιατί δεν έχουν από αλλού βοήθεια, παρά μόνο από τις ευχές τις εκκλησίας. Γι' αυτό παρακαλώ τον Ύψιστο να τούς αναπαύσει. Έχω ένα βιβλίο και γράφω μέσα όλα τα ονόματα πού μου δίνουν για μνημόνευση. Αυτή την τάξη παρέλαβα από τον πατέρα μου, πού, ήταν επίσης παπάς. Καλά κάνεις, συμφώνησε ο επίσκοπος, έχουν ανάγκη οι ψυχές. Συνέχισε να κρατάς την τάξη αυτή. Πρόσεξε μόνο να μην ξαναμεθύσεις. Από σήμερα δεν θα ξαναβάλεις κρασί ατό στόμα σου. Αυτός είναι ο κανόνας πού σου δίνω. Είσαι συγχωρημένος. Πραγματικά, ο παπα-Γιάννης ελευθερώθηκε οριστικά από το πάθος του πιοτού. Μόνο πού στέκει στην προσκομιδή περισσότερο τώρα, μνημονεύοντας τα ονόματα των «τεθνεώτων».

ΠΗΓΗ : ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ.

ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ - Α΄

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Ήταν κάποτε ένας καθηγούμενος της Μονής σε μεγάλη ηλικία, ασθενής και γνώριζε κατά παραχώρηση Θεού τον επερχόμενο θάνατό του. Παρακάλεσε λοιπόν τον ιερομόναχο να σπεύσει να τελέσει τη θεία λειτουργία, ποθώντας – προ του θανάτου του - να κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων, αλλά ο ιερομόναχος δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του καθηγουμένου. Τότε, ακούει μια απειλητική φωνή από την εικόνα της Παναγίας, η οποία τον προέτρεπε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του καθηγουμένου του. Για το λόγο αυτό έλαβε την ονομασία η θαυματουργή αυτή εικόνα, Παναγία η Γερόντισσα. Όταν έκαμαν επιδρομή οι Σαρακηνοί, κάποιος άπιστος εξ αυτών επιθυμώντας να κάνει κομμάτια την εικόνα, έχασε την όρασή του, οι δε επιδρομείς πέταξαν την εικόνα στο πηγάδι της Μονής όπου και βρέθηκε μετά το πέρασμα ογδόντα χρόνων, κατόπιν οδηγιών του άπιστου Σαρακηνού ο οποίος μετανόησε και ζήτησε από τους συγγενείς του να μεταβούν στον Άθωνα και να ξαναβρούν την εικόνα.

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

Η Θεομητορική αυτή εικόνα ευρίσκονταν στο καθολικό της Μονής Βατοπεδίου, όταν το 1730, έγινε άφαντη. Μετά από έρευνες που έκαμαν οι Πατέρες, πληροφορήθηκαν ότι βρίσκονταν στην Μονή Ξενοφώντος, και απέστειλαν αντιπροσωπεία να ξαναφέρουν την εικόνα στο Βατοπαίδι. Η εικόνα επέστρεψε και πάλι και τοποθετήθηκε στην ίδια θέση, ενώ παράλληλα λήφθηκαν μέτρα ασφαλείας. Παρόλα αυτά, η εικόνα αναχώρησε και πάλι από το Βατοπαίδι και βρέθηκε ξανά στην Μονή Ξενοφώντος. Τους χρόνους της Επαναστάσεως του 1821, Οθωμανός που θέλησε να εμπαίξει την θαυματουργή εικόνα, τιμωρήθηκε αμέσως από την Παναγία.

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Αφιέρωμα της Μαρίας Παλαιολογίνας, δύο φορές βρέθηκε αβλαβής και ανέπαφη σε ανάλογες πυρκαγιές που συνέβησαν στην ιερά Μονή. Μάλιστα στη μια εξ΄ αυτών στις 30 Νοεμβρίου του 1761, η μονή κάηκε σχεδόν ολοσχερώς.

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΡΙΑ – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ

Στους χρόνους του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μονομάχου, ο μοναχός Αγάθων λυπούνταν ιδιαίτερα διότι η Μονή στερούνταν πολλά και με πολλά δάκρυα προσεύχονταν μια νύχτα μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, όταν κάποια στιγμή κουρασμένος κάθισε στο στασίδι απέναντι από την εικόνα και αποκοιμήθηκε. Τότε ακούει φωνή από την εικόνα της Θεοτόκου, η οποία του είπε να μην λυπάται αφού Αυτή φροντίζει για όλο το Άγιον Όρος. Ξυπνώντας ο Αγάθων, διαπίστωσε ότι το πιθάρι της Μονής ήταν γεμάτο λάδι. Αμέσως ενημέρωσε τους αδελφούς για το μεγάλο θαύμα και όλοι μαζί με δάκρυα μεγάλης χαράς, δοξολόγησαν την Παναγία για το μέγα θαύμα που τους έκαμε.

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΣΑ – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

Όταν ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης έκτιζε την Μονή, έμεινε από χρήματα – κατά παραχώρηση Θεού – και στεναχωρούνταν ότι δεν θα τελείωνε το θεάρεστο έργο του, αποφάσισε να πάει στις Καρυές για να συμβουλευθεί τον πρώτο του Όρους εάν έπρεπε να ζητήσει βοήθεια από τον Αυτοκράτορα ή άλλους άρχοντες. Καθ΄ οδόν του εμφανίστηκε η Παναγία, και επειδή ο όσιος ζήτησε σημείο, του είπε να χτυπήσει μια πέτρα με τη ράβδο του σταυροειδώς στο όνομα της Αγίας Τριάδος και θα βγει νερό, όπως και έγινε. Τότε ο Άγιος έπεσε κάτω, προσκύνησε την Παναγία και ζήτησε συγνώμη. Παράλληλα η Θεομήτορα του είπε να επιστρέψει πίσω στην Μονή, όπου θα βρει όλες τις αποθήκες γεμάτες και τα αναγκαία προκειμένου να τελειώσει η οικοδόμησή της. Παράλληλα του είπε να μην εκλέξει οικονόμο, αφού Αυτή θα είναι η Οικονόμος τους πάντα και θα φροντίζει για τις ανάγκες τους. Κατόπιν η Παναγία έγινε άφαντη, ο δε όσιος Αθανάσιος επέστρεψε στην Μονή και διαπίστωσε το θαύμα της Παναγίας. Έτσι αγιογράφησαν στην Λαύρα την εικόνα της Παναγίας της Οικονόμισσας, ενώ στην Μονή σύμφωνα με τη θέληση της Παναγίας δεν υπάρχει οικονόμος, αλλά παρά οικονόμος (βοηθός οικονόμος).

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΧΙΛΑΝΔΑΡΙΟΥ

Μια απροσεξία του εκκλησιάρχη μοναχού της Μονής Χιλανδαρίου, κατέκαψε το 1837 σχεδόν όλο το τέμπλο του καθολικού το 1837, όπου βρίσκονταν η εικόνα της Παναγίας, η οποία παρέμεινε θαυματουργικώς ανέπαφη. Την ώρα της καταστροφής αναγνώστηκε ο Ακάθιστος Ύμνος μπροστά στην εικόνα, και έτσι προήλθε η ονομασία της. 

ΠΗΓΗ : ΑΝΩΤΕΡΑ ΕΠΙΣΚΙΑΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΘΩ, ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ 1861.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΓΕΕΛ ΝΕΑΠΟΛΗΣ

Σας ενημερώνουμε ότι συνεχίζονται κανονικά οι εγγραφές για το νέο σχολικό έτος 2013 – 14 στο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο Νεάπολης Θεσσαλονίκης, κάθε Τρίτη.

Πρόσκληση για εγγραφές στο ΓΕΕΛ-Γυμνάσιο Νεάπολης.

Το ΓΕΕΛ Νεαπόλεως λειτουργεί από το σχολικό έτος 1994-1995 και από το σχολικό έτος 2007-2008 έχει προστεθεί η λειτουργία του Εκκλησιαστικού Γυμνασίου. Το ΓΕΕΛ-Γυμνάσιο Νεαπόλεως είναι δημόσιο σχολείο και ανήκει στην Εκκλησιαστική Εκπαίδευση του ΥΠΑΙΘΠΑ. Χορηγεί ισότιμους τίτλους σπουδών με τα υπόλοιπα ημερήσια Γυμνάσια και Γενικά Λύκεια. Στο Λύκειο λειτουργεί Θεωρητική, Τεχνολογική και Θετική Κατεύθυνση.

Το σχολείο μας διαθέτει ξεχωριστή ταυτότητα. Βασικοί στόχοι λειτουργίας του αποτελούν η καλλιέργεια της προσωπικότητας των μαθητών του και η ανάπτυξη της εκκλησιαστικής συνείδησης και ζωής με πνεύμα αγάπης, ευθύνης, ελευθερίας, διαλόγου και συνεργασίας. Το ωρολόγιο πρόγραμμα σπουδών του σχολείου καθορίζεται από ΥΑ και δεν διαφέρει από το πρόγραμμα των υπολοίπων Γυμνασίων και Γενικών Λυκείων εκτός από ειδικά θεολογικά μαθήματα και τη Βυζαντινή Μουσική. Παράλληλα, για όσους μαθητές το επιθυμούν, εκτός σχολικού ωραρίου, διδάσκεται το μάθημα της Αγιογραφίας, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 140686/Α2/7-12-2011 απόφαση της Δ/νσης Εκκλ/κής Εκπ/σης. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος χορηγεί στον πρώτο βαθμολογικά μαθητή του Γυμνασίου και στον πρώτο του Λυκείου (ανεξαρτήτως τάξεως) ως βραβείο το χρηματικό ποσό των 500 ευρώ κατ΄ έτος. Επιπροσθέτως η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως προσφέρει ως ηθική επιβράβευση την χωρίς κόστος διαμονή σε όσους μαθητές του σχολείου έχουν αριστεύσει για μια κατασκηνωτική περίοδο στις κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητρόπολης στο Ποσείδι Χαλκιδικής.

Το σχολείο μας στεγάζεται από το σχολικό έτος 2011-2012 στην οδό Νικολάου Καπάτου 6 στην Ξηροκρήνη. Διαθέτει μεγάλες αίθουσες, υπερσύγχρονο Εργαστήριο Πληροφορικής, Δανειστική Βιβλιοθήκη με 6.500 τίτλους βιβλίων, οργανωμένο Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών, κλειστό Γυμναστήριο και αίθουσα Εκδηλώσεων – Πολλαπλών χρήσεων. Για τις επιμέρους δραστηριότητες του σχολείου μπορείτε να ενημερωθείτε από την ιστοσελίδα μας http://lyk-ekkl-neapol.thess.sch.gr.

Εγγραφές πραγματοποιούνται στο σχολείο καθημερινά μέχρι τέλος Ιουνίου και στις αρχές Σεπτεμβρίου. Δικαιολογητικά εγγραφής: α) αίτηση κηδεμόνα του μαθητή ή του ιδίου, εφόσον είναι ενήλικος, β) συστατική επιστολή Ορθόδοξου Μητροπολίτη, γ) τίτλος σπουδών (Απολυτήριο Δημοτικού, εάν ο μαθητής πρόκειται να εγγραφεί στην Α΄ Γυμνασίου, και Απολυτήριο Γυμνασίου, εάν ο μαθητής πρόκειται να εγγραφεί στην Α΄ Λυκείου).

Πληροφορίες στο τηλέφωνο 2310735717.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΗΦΩΝΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ

Ο Άγιος Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής (4ος αι.) αξιώθηκε νά δει πολλά θεϊκά οράματα με τα φωτισμένα από το Άγιο Πνεύμα μάτια της ψυχής του. Κάποτε, σε μια θεία λειτουργία, μόλις ο λειτουργός εκφώνησε: «Ευλογημένη ή βασιλεία... », ο άγιος είδε φωτιά να κατεβαίνει από τον ουρανό και να καλύπτει το άγιο θυσιαστήριο και τον ιερέα, χωρίς εκείνος να καταλάβει τίποτα. Αργότερα, όταν άρχισε να ψάλετε ο τρισάγιος ύμνος από το λαό, τέσσερις άγγελοι κατέβηκαν κι έψαλλαν μαζί τους. Στον 'Απόστολο, φανερώθηκε ο μακάριος Παύλος να καθοδηγεί τον αναγνώστη. Στο «Αλληλούια», μετά τον Απόστολο, οι φωνές του λαού ανέβαιναν ενωμένες στον ουρανό σαν ένα πύρινο σφιχτοπλεγμένο σχοινί. Και κατά το Ευαγγέλιο, κάθε λέξη έβγαινε σαν φλόγα από το στόμα του ιερέα και υψωνόταν στα επουράνια. Λίγο πριν από την είσοδο των τιμίων Δώρων, βλέπει ξαφνικά ο όσιος ν' ανοίγει ο ουρανός και νά ξεχύνεται μια άρρητη και υπερκόσμια ευωδία. "Άγγελοι κατέβαιναν από ψηλά, ψάλλοντας ύμνους και δοξολογίες στον 'Αμνό, το Χριστό και Υιό του Θεού και να ! Παρουσιάστηκε τότε ένα κατακάθαρο και τρισχαριτωμένο Βρέφος ! Το κρατούσαν στα χέρια τους άγγελοι, πού το έφεραν και το απέθεσαν στο άγιο δισκάριο, όπου βρίσκονταν τα τίμια Δώρα. Γύρω Του μαζεύτηκαν πλήθος ολόλαμπροι και λευκοφόροι νέοι, πού ατένιζαν με θαυμασμό και δέος τη θεϊκή Του ομορφιά. Ήρθε ή στιγμή της μεγάλης εισόδου. Ο λειτουργός πλησίασε για να πάρει στα χέρια του το άγιο δισκάριο και το άγιο ποτήριο, τα ύψωσε και τα έβαλε πάνω στο κεφάλι του, σηκώνοντας μαζί τους και το Βρέφος. 'Όταν βγήκαν τα 'Άγια, κι ενώ ο λαός έψαλλε κατανυκτικά, είδε ο όσιος αγγέλους να φτερουγίζουν κυκλικά πάνω απ' το λειτουργό. Δύο Χερουβείμ και Δύο Σεραφείμ προχωρούσαν μπροστά του και πλήθος άλλων αγγέλων τον συνόδευαν, ψάλλοντας με αγαλλίαση άρρητους ύμνους. Όταν ο ιερέας έφτασε στην Αγία Τράπεζα κι ακούμπησε τα τίμια Δώρα, οι άγγελοι τη σκέπασαν με τις φτερούγες τους. Τα Δύο Χερουβείμ στάθηκαν στα δεξιά του λειτουργού και τα Δύο Σεραφείμ στ' αριστερά του, χωρίς όμως εκείνος να τα βλέπει. Η θεία μυσταγωγία συνεχίστηκε. Είπαν το «Πιστεύω» κι έφτασαν στον καθαγιασμό των τιμίων Δώρων. Ο λειτουργός τα ευλόγησε και είπε το «...μεταβαλών τω Πνευματι σου τω Αγίω. Αμήν' Αμήν' Αμήν». Τότε βλέπει πάλι ο δίκαιος έναν άγγελο να παίρνει μαχαίρι και να σφάζει το Βρέφος. το αίμα Του το έχυσε στο άγιο ποτήριο, ενώ το σώμα Του το τεμάχισε και το τοποθέτησε στο δισκάριο. Ύστερα αποτραβήχτηκε πάλι στη θέση του και στάθηκε σεμνά κι ευλαβικά. 'Όταν ο λειτουργός ύψωσε τον άγιο Άρτο εκφωνώντας «τα άγια τοις αγίοις», ενώ ο λαός έψαλλε «Εις άγιος, εις Κύριος...», κάποιος από το εκκλησίασμα στράφηκε στον άγιο και τον ρώτησε σιγανά : Γιατί, πάτερ, ο ιερέας λέει «τα αγια τοις αγίοις»; -για μας όλους το λέει, παιδί μου, και σημαίνει : στα άγια μέλη του Χριστού να προσέλθει όποιος είναι άγιος ! και τι είναι αγιοσύνη, πάτερ ; ξαναρώτησε ο άλλος, πού ήταν απλοϊκός. Να... Αν είσαι ακόλαστος, μην τολμήσεις να γίνεις μέτοχος σε τόσο μεγάλο μυστήριο. "Αν έχεις έχθρα με κάποιον, μην πλησιάσεις". Αν περιγελάς ή βρίζεις ή κατακρίνεις το συνάνθρωπό σου, στάσου μακριά από τη θεία Κοινωνία. Πρώτα εξέτασε τον εαυτό σου, κι αν είσαι ενάρετος πλησίασε. "Αν όμως δεν είσαι, φύγε"…. Στο μεταξύ ο λειτουργός εκφώνησε: «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε». Ο άγιος παρατηρούσε τώρα όσους κοινωνούσαν. Άλλων τα πρόσωπα μαύριζαν, μόλις έπαιρναν τα θεία Μυστήρια, ενώ άλλων έλαμπαν σαν τον ήλιο. Οι άγγελοι στέκονταν εκεί κοντά και παρακολουθούσαν με σεβασμό τη μετάληψη. 'Όταν κοινωνούσε κάποιος ευσεβής, του έβαζαν στο κεφάλι ένα στεφάνι. Όταν, αντίθετα, πλησίαζε κάποιος αμαρτωλός, γύριζαν αλλού το πρόσωπό τους με φανερή αποστροφή. Τότε τα άχραντα Μυστήρια σαν να εξαφανίζονταν από την αγία λαβίδα, έτσι πού ο αμαρτωλός φαινόταν να μην παίρνει μέσα του το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Κι έφευγε κατάμαυρος σαν αράπης, με την αποδοκιμασία του Κυρίου διάχυτη στην όψη του. Όταν τελείωσε ή λειτουργία και ο ιερέας έκανε την κατάλυση, παρουσιάστηκε και πάλι το Βρέφος σώο πάνω στα χέρια των αγίων αγγέλων ! Ξαφνικά η στέγη του ναού σαν να σχίστηκε στα δύο. Από κεί οι άγγελοι ανέβασαν το Παιδί στους ουρανούς με ύμνους και δοξολογίες, όπως το είχαν κατεβάσει, ενώ μία υπέροχη ευωδία ξεχύθηκε και πάλι ολόγυρα.

ΠΗΓΗ : ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ.

ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

'Ένας άγιος επίσκοπος, όταν έβγαινε στην ωραία πύλη για νά κοινωνήσει το λαό, έβλεπε νά πλησιάζουν μερικοί με κατάμαυρο πρόσωπο ή με εξογκωμένα μάτια. Αυτοί, μόλις έπαιρναν τα άχραντα Μυστήρια, καίγονταν. Άλλοι όμως πλησίαζαν με ολόλευκα φορέματα και φωτεινό πρόσωπο, κι έπαιρναν Το Σώμα του Κυρίου με προσοχή κι ευλάβεια. Αυτούς ή θεία Κοινωνία τούς λάμπρυνε περισσότερο. '0 επίσκοπος παρακάλεσε Το Θεό νά του εξηγήσει αυτό Το μυστήριο. Τότε άγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε και του είπε : Όσοι κοινωνούν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή, είναι αγνοί και καθαροί, δίκαιοι και σπλαχνικοί. Αυτοί πλησιάζουν με καθαρή συνείδηση, γι' αυτό τούς επισκιάζει ή θεία χάρη. Αντίθετα, όσοι φαίνονται κατάμαυροι, είναι βυθισμένοι ατή λάσπη των σαρκικών επιθυμιών. Όσοι έχουν ερεθισμένα κι εξογκωμένα μάτια, είναι πονηροί και άδικοι, φθονεροί και άπληστοι. Αυτοί όχι μόνο δεν ωφελούνται από τη θεία Κοινωνία, αλλά καταδικάζονται, γιατί τολμούν νά πλησιάσουν με ένοχη συνείδηση, χωρίς μετάνοια και προετοιμασία. Από τότε ο ενάρετος επίσκοπος κήρυξε μετάνοια στο ποίμνιό του κι εμπόδιζε τούς ανάξιους από τη θεία Κοινωνία.

Πηγή : ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ

Ο ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΡΗΣΕΙΣ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑ ΚΑΙ ΠΑΪΣΙΟΥ – REBLOGGED FROM defencenet.gr

Συγκλονίζει ο Νοστράδαμος με τα τετράστιχά του για την Ελλάδα, που οι μελετητές του 5ου Βιβλίου του φέρνουν στο φώς κι έτσι επιβεβαιώνονται και οι προφητείες των πατέρων της εκκλησίας μας (Πατροκοσμά Αιτωλού, Πατέρα Παΐσιου, Ιωσήφ Βατοπεδινού, κ.ά.).

Ο διασυρμός και χλευασμός της Ελλάδος από τους Δυτικούς

Η Κόρη του Φωτός, από τους φίλους της θα καταδικαστεί. Ότι τάχα το σκότος στη Παλιά Γη έχει φέρει. Θα την βρίζουν και θα την χτυπούν, θα λένε ότι αυτή φταίει. Αλλά σύντομα θα καταλάβουν το λάθος τους.

Ερμηνεία: Η κόρη τους φωτός είναι η Ελλάδα (Ελ=φως, ‘λάδα’ εκ του ‘λας’ που σημαίνει γη ή χώρα, δηλαδή Ελλάδα = Χώρα του Φωτός.) Όταν λέει φίλους εννοεί τους Ευρωπαίους οι οποίοι θα γυρίσουν την πλάτη τους στην Ελλάδα επειδή θα νομίζουν ότι αυτή ευθύνεται για την κρίση στην Ευρωζώνη(«ότι τάχα το σκότος στη Παλιά Γη έχει φέρει»). Παλιά Γη είναι η Ευρώπη. Θα την κατηγορούν και θα την χλευάζουν αλλά όταν οι ίδιες τους οι χώρες βρεθούν στην ίδια κατάσταση με την Ελλάδα θα καταλάβουν το λάθος τους (τον διασυρμό της Ελλάδος).

Αποτυχία επίλυσης της οικονομικής κρίσης

Η αρρενωπή γυναίκα θα ασκήσει πίεση στον βορρά. Θα δημιουργήσει δυσφορία σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη.Δύο αποτυχίες θα την θέσουν σε τέτοια έλλειψη ισορροπίας. Ώστε ζωή και θάνατος θα ισχυροποιήσουν τους Ανατολικούς Ευρωπαίους.

Ερμηνεία: Η αρρενωπή γυναίκα είναι είτε η Μέρκελ είτε η Λαγκάρντ. Οι δύο αποτυχίες είναι η αποτυχία της επίλυσης του προβλήματος της οικονομικής κρίσης. Η πρώτη αποτυχία έχει να κάνει με την κρίση στην Ελλάδα και η δεύτερη με την παγκόσμια κρίση. Μέσα από την κρίση θα ανατείλουν οι για χρόνια αδύναμοι ανατολικοί Ευρωπαίοι, δηλαδή οι ορθόδοξοι (οι οποίοι θα ενισχυθούν από την Ρωσία του Πούτιν.)

Οι G20 για την Ελλάδα

Θα πουν οι δυνατοί, στο άκρο του  Θρόνου, ότι με το δίκιο τους, ο χρυσός της τους ανήκει. Μα δεν θα προφτάσουν στη σκιά της Γης. Τα γεγονότα τρέχουν σε μια μεγάλη πόλη.

Ερμηνεία: Οι δυνατοί είναι οι G20 και το άκρο του θρόνου είναι η βάση των τραπεζιτών στην Wall Street, στην Νέα Υόρκη, οι οποίοι θα διεκδικήσουν τα μεταλλεύματα και το πετρέλαιο της Ελλάδος μη την δικαιολογία ότι η Ελλάδα χρωστάει πολλά στο ΔΝΤ. Αλλά δεν θα προλάβουν να κάνουν τίποτα (όπως άλλωστε επιβεβαιώνουν οι πατέρες της εκκλησίας μας στις δικές τους προφητείες) επειδή κάτι θα συμβεί, μάλλον πόλεμος, στη Μεγάλη Πόλη που δεν είναι άλλη από την Κωνσταντινούπολη! Η «σκιά της γης» ήταν δύσκολο να ερμηνευθεί, αλλά μάλλον ο Νοστράδαμος αναφέρεται στην Ιερουσαλήμ όπου μάλλον θα γίνει εμπόλεμη σύρραξη και έτσι οι G20 θα ασχοληθούν με τον πόλεμο και θα αφήσουν την Ελλάδα στην άκρη.

Η πείνα στην Ελλάδα

Στις Κυκλάδες, στην Πείρινθο, και στην Λάρισα, στην Σπάρτη και ολόκληρη την Πελοπόννησο, ένας τρομερός λιμός, μια μάστιγα από ψεύτικη σκόνη Εννιά μήνες θα διαρκέσει δίνοντας μορφή σε όλα.

Ερμηνεία: Η Ελλάδα θα πεινάσει (όπως είπε και ο Πατροκοσμάς, ο Παΐσιος και ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός) και η πείνα θα διαρκέσει από τρεις μήνες μέχρι ένα χρόνο (όπως προφήτεψε ο Παΐσιος). Ο Νοστράδαμος μας λέει ότι θα διαρκέσει εννιά μήνες. Η πείνα όμως θα είναι «φτιαχτή», ψεύτικη, αλλά θα είναι τόσο έντονη που θα εξαπλωθεί σαν μάστιγα. «Δίνοντας μορφή σε όλα» εννοεί πως οι Έλληνες θα έρθουν πιο κοντά παίρνοντας μορφή, γινόμενοι έτσι πιο ανθρώπινοι. Δηλαδή η κρίση θα τους φέρει πιο κοντά και θα τους ενώσει.

Το μέλλον των καταπιεσμένων

Οι καταπιεσμένοι, αφέντες θα γίνουν. Γιατί ο Θεός την σειρά αλλάζει. Το φως της, τον κόσμο ξανά θα φέξει. Και τότε όλοι τους θα θυμηθούν ποια είναι Αυτή.

Ερμηνεία: (Η προφητεία αυτή δεν έχει σχέση μόνο με την Ελλάδα, αλλά με όλους όσοι ήταν καταπιεσμένοι και θα γίνουν στο τέλος αφέντες.) «Και τότε όλοι τους θα θυμηθούν ποια είναι Αυτή».

Όπως είπαν ο Παΐσιος και ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός, η Ελλάδα θα αρχίσει η ίδια να εκμεταλλευτεί τα πετρέλαιά της και θα γίνει υπερδύναμη («Το φως της, τον κόσμο ξανά θα φέξει»), «όλοι οι Έλληνες θα τρώνε με χρυσά κουτάλια.» Και όχι μόνο οι Έλληνες αλλά και όλοι οι ορθόδοξοι λαοί Σέρβοι, Ρουμάνοι κτλ. επειδή η προφητεία αναφέρεται γενικά σε όλους όσους ήταν καταπιεσμένοι.

Πηγή : Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ “ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΩΣ ΑΛΗΘΩΣ” - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Η εικόνα "¨Αξιον εστί" έμπροσθεν της οποίας έψαλλε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ το "Άξιον εστί".

Σε ένα από τα κελιά της σκήτης του Πρωτάτου που ήταν αφιερωμένο στη Κοίμηση της Θεοτόκου, μόναζε ένας Γέροντας Ιερομόναχος, ο Σεραφείμ, με τον υποτακτικό του. Το απόγευμα του Σαββάτου ο Γέροντας πήγε στην καθιερωμένη αγρυπνία αφήνοντας τον υποτακτικό του στο κελί. Μόλις πέρασε το απόγευμα ένας ξένος μοναχός χτύπησε τη πόρτα του κελιού και αφού του άνοιξε ο υποτακτικός πέρασε τη νύχτα του εκεί. Μαζί τέλεσαν την ακολουθία του Όρθρου όταν ο μεν υποτακτικός έψαλε “Την Τιμιωτέρα των Χερουβείμ”, ο δε επισκέπτης μοναχός τον ύμνο : “Άξιον εστίν ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον...” και στο τέλος σύναπτε και “Την Τιμιωτέρα των Χερουβείμ”. Ο υποτακτικός του είπε ότι δεν γνωρίζουν τον ύμνο που έλεγε και ότι έψαλλαν μόνο “Την Τιμιωτέρα των Χερουβείμ”., ζητώντας του παράλληλα να του γράψει τον ύμνο αυτό για να τον λέει κι αυτός με τον Γέροντά του. Η έλλειψη χαρτιού για τη γραφή του ύμνου, ώθησε τον επισκέπτη μοναχό να χαράξει με το δάκτυλό του πάνω σε πλάκα μαρμάρινη τον ύμνο, σαν να ήταν από πηλό. Αφού παράγγειλε στον υποτακτικό να λένε τον ύμνο αυτοί και όλοι οι Ορθόδοξοι, έγινε άφαντος και ήταν μάλλον ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Μόλις επέστρεψε ο Γέροντας Σεραφείμ στο κελί μετά το πέρας της αγρυπνίας, άκουσε τον υποτακτικό του να ψάλλει τον ύμνο και είδε την μαρμάρινη πλάκα με τα αγγελοχάρακτα γράμματα. Αφού ο Γέροντας έμεινε έκπληκτος με την αγγελοφάνεια, πήραν τη πλάκα και την έδειξαν στους άλλους Γεροντάδες του Πρωτάτου, διηγούμενοι παράλληλα το θαύμα, δόξασαν τον Θεό και την έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη στον Πατριάρχη και τον Αυτοκράτορα. Έκτοτε ο υπέροχος ύμνος “Άξιον εστίν” ψάλλεται σε όλη την οικουμένη, η δε εικόνα της Παναγίας που υπήρχε στο κελί αυτό, μεταφέρθηκε από τους Πατέρες στο ιερό σύνθρονο του Αγίου Βήματος του Πρωτάτου, αφού μπροστά σε αυτή ψάλθηκε για πρώτη φορά ο ύμνος, ενώ το κελί πήρε την ονομασία “Άξιον εστί”. Το Θαύμα του Αρχαγγελικού ύμνου “Άξιον εστί”, λέγεται ότι έλαβε χώρα τον 10ο αιώνα επί της Πατριαρχείας του Νικόλαου Χρυσοβέργη.

ΠΗΓΗ : ΑΝΩΤΕΡΑ ΕΠΙΣΚΙΑΣΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΘΩ, ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ 1861, σ. 3 κ.ε.

ΟΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

“Τὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν, καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν, τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας, τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν”.

“Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή, πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σὺ μοὶ βοήθησον”.

“Δέσποινα καὶ μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ, δέξαι παρακλήσεις, ἀναξίων σῶν ἱκετῶν, ἵνα μεσιτεύσης πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα. Ὧ Δέσποινα, τοῦκόσμου γενοῦ μεσίτρια”.

“Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων, τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν, τὴν ἱστορηθεῖσαν, ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν Ὁδηγήτριαν”.

Οι Παρακλητικοί Κανόνες – Μικρός και Μεγάλος - είναι ικετευτικές ιερές ακολουθίες προς την Μητέρα μας Υπεραγία Θεοτόκο, οι οποίες ψάλλονται για την ίαση ψυχών και σωμάτων, για κάθε θλίψη, στους ναούς ή στις οικίες, ενώ παράλληλα μνημονεύονται και ονόματα. Συγγραφέας του μικρού Παρακλητικού Κανόνα είναι ο υμνογράφος Θεοφάνης (αγνώστου εποχής), του δε Μεγάλου ο Αυτοκράτορας της Νικαίας Θεόδωρος ο Β΄ (13ος αιών). Οι κανόνες - Μικρός και Μεγάλος (Μέγας Παρακλητικός κανόνας ψάλλεται μόνο τη περίοδο του δεκαπενταύγουστου) - ψάλλονται εναλλάξ – το απόγευμα - τη περίοδο της νηστείας του δεκαπενταύγουστου στους ιερούς ναούς, πλην των εσπερινών των εορτών της Μεταμορφώσεως και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το περιεχόμενο των τροπαρίων αναφέρεται σε πειρασμούς, ασθένειες, ψυχασθένειες, δαιμονισμούς κλπ., ενώ ο ευλαβής πιστός αναγνωρίζει και ομολογεί ότι : “Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή, πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σὺ μοὶ βοήθησον”. Μεταξύ τους διαφέρουν ως προς τον κανόνα και το Ευαγγέλιο. 

 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗΣ ΕΙΔΑ ΝΑ ΣΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΦΩΤΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΤΙΜΙΑ ΔΩΡΑ

Ένας μοναχός πάλευε με λογισμούς αμφιβολίας, για το αν τα τίμια Δώρα είναι πραγματικά Σώμα και Αίμα Χριστού ή απλά σύμβολα και τύποι. Οι άλλοι μοναχοί, όταν ενημερώθηκαν σχετικά, τον κάλεσαν σε μία θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας προσεύχονταν όλοι θερμά νά του δείξει ο Θεός με θαύμα την αλήθεια, για νά διώξει τούς λογισμούς της απιστίας. Μετά την απόλυση, ο αδελφός Αυτός διηγήθηκε στους άλλους τα έξης: «Όταν ο διάκονος ανέβηκε στον άμβωνα για νά διαβάσει το Ευαγγέλιο, είδα ν' ανοίγει ή στέγη της εκκλησίας. Μετά την ευχή της προσκομιδής, είδα να σχίζονται οι ουρανοί και νά κατεβαίνει φωτιά πάνω στα τίμια Δώρα. 'Ύστερα παρουσιάστηκε πλήθος αγγέλων κι ανάμεσά τους ένα Παιδί. Μαζί τους κατέβηκαν άλλα δύο πρόσωπα με ομορφιά απερίγραπτη. Κατόπι ν οι άγγελοι στάθηκαν κυκλικά γύρω από την αγία τράπεζα, ενώ το Βρέφος ενθρονίστηκε πάνω α' αυτήν. Όταν πλησίασαν οι ιερείς για νά τεμαχίσουν τον άρτο της προθέσεως, είδα εκείνα τα δύο πρόσωπα νά πιάνουν το Παιδί από τα χέρια και τα πόδια, και μ' ένα μαχαίρι νά το σφάζουν, χύνοντας το αίμα Του ατό άγιο Ποτήριο.
Στη συνέχεια έκοψαν το Σώμα του σε μικρές μερίδες, πού τις τοποθέτησαν πάνω στά τεμάχια των άρτων.
Αμέσως τότε οι άρτοι μεταβλήθηκαν κι αυτοί σε σάρκα. "Στο «Μετά φόβου...», στους αδελφούς πού πλησίαζαν, προσφέρονταν κομμάτια από σάρκα. Μόλις όμως έλεγαν «αμήν», γινόταν άρτος στα χέρια τους. Όταν πλησίασα κι εγώ, μου δόθηκε σάρκα και δεν μπορούσα νά μεταλάβω. Τότε ένιωσα μία φωνή νά ψιθυρίζει στ' αυτί μου: Άνθρωπε, γιατί δεν μεταλαμβάνεις; δεν σου προσφέρεται αυτό ακριβώς πού ζήτησες; Λυπήσου με, Κύριε. δεν μπορώ νά μεταλάβω σάρκα. Μάθε λοιπόν πώς, αν μπορούσε ο άνθρωπος νά μεταλά6ει καθαρή σάρκα, τότε μέσα στο άγιο ποτήριο θα υπήρχε σάρκα, όπως την είδες εσύ.
Επειδή όμως δεν μπορεί νά μεταλάβει κάτι τέτοιο, όρισε ο Θεός τούς άρτους της προθέσεως. Αν λοιπόν πίστεψες ότι ο αγιασμένος αυτός" Άρτος είναι το ίδιο το Σώμα του Χριστού, μετάλαβε αυτό πού έχεις στο χέρι σου! Πιστεύω, Κύριε, απάντησα τότε συντριμμένος. Αμέσως ή σάρκα πού κρατούσα έγινε πάλι Άρτος. Ευχαρίστησα το Θεό και κοινώνησα.
Αφού τελείωσε ή ιερή μυσταγωγία, είδα ν' ανοίγει πάλι ή στέγη του ναού και ν` ανεβαίνουν οι Αγγελικές δυνάμεις στον ουρανό.

ΠΗΓΗ : ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ.

 

ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΤΣΙ ΟΙΚΟΝΟΜΗΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Κάποιος γέροντας, καθαρός και άγιος, κάθε φορά πού λειτουργούσε, έβλεπε αγγέλους δεξιά κι αριστερά του. Αυτός είχε παραλάβει την τάξη της λειτουργίας από τούς αιρετικούς, κι επειδή ήταν άπειρος στα θεία δόγματα, έλεγε τις ευχές της αναφοράς με απλότητα και ακακία, χωρίς νά ξέρει ότι τις λέει εσφαλμένα. Κάποτε όμως, από οικονομία Θεού, τον επισκέφθηκε ένας αδελφός πού γνώριζε καλά τα θεία δόγματα. Ο αδελφός ήταν διάκονος, κι έτυχε νά παρευρεθεί την ώρα πού ο γέροντας λειτουργούσε. Διαπίστωσε λοιπόν το λάθος και του είπε:Αυτά πού λες, πάτερ, στη λειτουργία δεν είναι της ορθοδόξου πίστεως. Ο γέροντας όμως, επειδή έβλεπε την ώρα εκείνη αγγέλους, δεν έδωσε προσοχή στα λόγια του. Μα ο διάκονος επέμενε νά ελέγχει την κακοδοξία: Σφάλλεις, καλόγερε.. Η Εκκλησία δεν τα παραδέχεται αυτά. Τότε ο γέροντας, βλέποντας την επιμονή του διακόνου, ρώτησε σε κάποια λειτουργία τούς αγγέλους πού τον παράστεκαν: Τι είναι αυτά πού μου λέει ο διάκονος; Καλά σου λέει, απάντησαν εκείνοι, νά τα παραδεχθείς. και γιατί τόσον καιρό δεν μου το λέγατε εσείς; - Γιατί ο Θεός έτσι οικονόμησε: ο άνθρωπος να διορθώνεται από ανθρώπους. Από τότε ο γέροντας διορθώθηκε, ευχαριστώντας το Θεό και το διάκονο.

ΠΗΓΗ : http://imverias.blogspot.gr