ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΡΙΛΑΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Με τη συμμετοχή Βυζαντινού χορού από τη Θεσσαλονίκη τελέστηκε με λαμπρότητα μια εκ των τριών εορτών του Οσίου Ιωάννη της Ρίλας τη παρελθούσα Παρασκευή - Σάββατο, χοροστατούντος του Ηγουμένου της Αδριανουπόλεως κ.κ. Ευλόγιου. 

Ο προσκεκλημένος βυζαντινός χορός από τη Θεσσαλονίκη, υπό την καθοδήγηση του Μουσικοδιδασκάλου και Πρωτοψάλτη κ. Χρήστου Χαλκιά, με μοναδική δεξιοτεχνία απέδωσε τους ύμνους της ιεράς ακολουθίας στην ελληνική γλώσσα, ενώ ο έτερος  χορός από τη Σόφια - ομολογουμένως εξαιρετικός - στη βουλγαρική γλώσσα. 

Το εντυπωσιακό συγκρότημα της παλαίφατης σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής, κατέκλυσε από νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής πλήθος πιστών, γεμίζοντας αλλεπάλληλα το επιβλητικό καθολικό της, μια μονόκλιτη βασιλική, προκειμένου να προσκυνήσουν το ιερό σκήνωμα του Οσίου και να συμπανηγυρίσουν. 

Της Ιεράς ακολουθίας προεξήρχε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής, επίσκοπος Αδριανουπόλεως κ.κ. Ευλόγιος, πλαισιούμενος υπό πλειάδος κληρικών.

Μετά το πέρας της Ιεράς Αγρυπνίας, η Θεία Λειτουργία τελέστηκε το πρωί του Σαββάτου, ενώ ακολούθησε λιτάνευση της εικόνας του Οσίου. Τους βυζαντινούς χορούς δεξιώθηκε ο Ηγούμενος της Ι. Μονής Επίσκοπος κ.κ. Ευλόγιος στη πλούσια τράπεζα που παραιτέθηκε. 

Ο ΚΑΡΕΩΤΗΣ ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΦΙΡΦΙΡΗΣ (+1990)

«Οὐκ εἴ τις τῷ στόματι προφέρει τὰ τοῦ ψαλμοῦ ρήματα, οὗτος ψάλλει τῷ Κυρίῳ· ἀλλ᾿ ὅσοι ἀπὸ καρδίας καθαρᾶς ἀναπέμπουσι τὰς ψαλμωδίας…».

Κατανοητὰ μποροῦν νὰ γίνουν τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ μεγάλου πατρὸς Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἰδιαιτέρως ἂν κάποιος ἔτυχε νὰ ἀκούσει ζωντανὰ ἢ ἀπὸ ἠχογραφήσεις, τὸν μακαριστὸ διακο-Διονύσιο Φιρφιρῆ, ὁ ὁποῖος ὅσο κανεὶς ἄλλος καλύτερα τὰ κατάφερνε, μὲ τὸ χάρισμα τῆς γλυκυφωνίας του, στὴν ἐννοιολογικὴ ἀπόδοση τῶν λέξεων καὶ μουσικῶν φράσεων, μὲ ἐκεῖνον τὸν ἀκριβέστατο καὶ ὅλως ἰδιάζοντα τρόπο ἐκτελέσεως τῶν σημείων ποιότητος τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς μας. Ἡ ἐκ νεότητός του πλήρης ἀφιέρωσή του στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας, τὸν ἀξίωσαν ἀληθινὰ νὰ ψάλλει «ἀπὸ καθαρᾶς καρδίας», ἀφοῦ ὁ κατὰ κόσμον Δημήτριος Κοῦκος, ἐκ Ρεβενικίων Μεγάλης Παναγίας Χαλκιδικῆς, γεννήθηκε τὸ 1912, προσῆλθε στὸν μοναχισμὸ τὸ 1920 (8 δηλ. ἐτῶν!), ἐκάρη μοναχὸς τὸ 1928, χειροτονήθηκε διάκονος τὸ 1930 ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Μοσχονησίων Φώτιο, ἐκάρη μεγαλόσχημος τὸ 1975, καὶ ἀφοῦ κοινώνησε στὴν προηγιασμένη, κοιμήθηκε στὶς 24 Μαρτίου τοῦ 1990. Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀγαπώντας πιστὰ καὶ μὲ γνώση τὴν ἀρχαία παράδοση, φιλοξένησε στὸ Κουτλουμουσιανὸ Καρεώτικο Κελλὶ τοῦ Προφήτη Ἠλία, τὸν θερμὸ καὶ ἀνύστακτο αὐτὸν φίλο τῆς βυζαντινῆς ψαλμώδησης, λαμπρὸ ἐκφραστὴ ἑνὸς βαρύτιμου ἐκφραστικοῦ πλούτου.

Μὲ σεμνότητα κι ἀρχοντιὰ ἔψαλλε πάνω ἀπὸ ἐξήντα χρόνια ἀκούραστα, διατηρώντας τὴν παράδοση τοῦ ἀρχαίου ὡραίου ὕφους σὲ αὐτὸ τὸ ὑπερχιλιόχρονο πολιτισμικὸ ἐργαστήρι τῆς σοφίας καὶ τῆς τέχνης, ποὺ ὀνομάζεται Ἄθωνας. Ἡ ἐνασχόληση μὲ τὴν μακραίωνη αὐτὴ ψαλτικὴ παράδοση τῶν Ἁγιορειτῶν πατέρων στὴν σύγχρονη ἐποχή, ἀποτελεῖ μιὰ πρόκληση ἀλλὰ καὶ πρόσκληση γιὰ ἀναζήτηση καὶ ἐμβάθυνση στὸ οὐσιαστικὸ νόημα τοῦ τρόπου τῆς ἀποδόσεως τῶν ὕμνων ἀπὸ πατέρες ποὺ ἀσκοῦνται στὴν ἀρετὴ σ᾿ αὐτὸ τὸ ἁγιασμένο βουνό.

Μὲ τὴν φωνὴ ὅμως τοῦ μακαριστοῦ π. Διονυσίου Φιρφιρῆ, ἔχουμε μιὰ ἐντονότερη καὶ πιεστικότερη ἀπαίτηση, ἀφοῦ ἡ ἰδιότυπη καὶ μοναδικὴ φωνή του καὶ ὄχι μόνο, τὸν ἔχουν κάνει γνωστὸ στοῦ κόσμου τὰ πέρατα, εἰδικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ τὴν διεύρυνση τῆς διαδικτυακῆς ἐπικοινωνίας. Ἡ ἀρχοντικὴ διατύπωση τῶν φράσεων, ἡ βαθειὰ γνώση τοῦ παραδοσιακοῦ ὑλικοῦ, ἡ προσωπική του φαντασία καὶ ἀντίληψη, ἀποδίδει τὴν ἔννοια καὶ τὴν ἀτμόσφαιρα τῆς μουσικῆς ἑνότητας, στὴν ὁποία εἰσάγει τὸν ἀκροατή-πιστὸ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ μόνο μὲ τὸ ἀπήχημα. Ὁ ρυθμὸς στὸν ὁποῖο ψάλλει εἶναι τὸ κυρίαρχο δεδομένο. Σ᾿ αὐτὸν ὑποτάσσονται ὁ χρόνος, οἱ μουσικὲς φράσεις, ἡ ἐκφορὰ τῶν ποιοτικῶν χαρακτήρων καὶ ὅλα τὰ ποικίλματα. Ὁ ἰδιότυπος ρυθμικὸς κυματισμὸς τῆς φωνῆς του, ἀποκτᾶ κεφαλαιώδη σημασία γιὰ τὴν ἱστορία τῆς μουσικῆς. Ἡ βιωμένη πνευματικότητά του, ἡ ἀληθινὴ ψυχοσωματικὴ μέθεξή του λόγῳ καὶ τῆς μοναχικῆς ἰδιότητας, ἡ ἀπαράμιλλη ἐκφραστικὴ δύναμη, ἡ ἑξηντάχρονη ἐμπειρία ψαλτικῆς ἑρμηνείας σὲ χώρους ἀπαιτητικοὺς καὶ αὐστηροὺς ὡς πρὸς τὰ «παραδεδομένα», οἱ ἀνάγκες τῶν λοιπῶν πατέρων γιὰ συμμετοχὴ στὰ εὐφρόσυνα ἀλλὰ καὶ κατανυκτικά, διαγράφουν ἕνα συλλογικὸ λατρευτικὸ βίωμα, ποὺ καταγράφεται μέσα ἀπὸ τὶς λιγυρόφθογγες μολπές του. ῾Η σημασία τῆς ἑρμηνείας του συμπυκνώνει στὸν πυρήνα της τὴν μακραίωνη ζώσα ψαλτικὴ διαδρομὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἡ ἑρμηνεία τοῦ πατρὸς Διονυσίου διατηρεῖ στο ἀκέραιο τὴν σημασία της. Λιτὴ καὶ στιβαρή, μὲ πειθαρχημένο ὕφος καὶ ρυθμὸ καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα κλασικὴ καὶ ὑποδειγματική. Ἔτσι, ἡ ρυθμικὴ κίνηση, ἡ μέριμνα τῆς μελισματικῆς ἐκφραστικότητας, ἡ διαυγὴς καὶ πλούσια ἠχητικότητα, ἀποτελοῦν μιὰ ἱστορικὴ ἑρμηνευτικὴ παρακαταθήκη. Ἔχουμε δηλαδὴ ὅλοι ἐμεῖς τὴν ἐμπειρία τῆς ζωντανῆς ψαλτικῆς ἐκτέλεσης, καθὼς ἔχει σμιλευθεῖ στὸν φυσικὸ λειτουργικό της χῶρο. Ἐκεῖ ποὺ οἱ τοιχογραφίες τῶν ἁγίων σὲ «πλησιάζουν»· ὅπου ἐσὺ «πλησιάζεις» τοὺς Ἁγίους· ἐκεῖ ὅπου ὁ Θεὸς «συγκαταβαίνει τῷ γένειτῶν ἀνθρώπων»· στὸ Ναό.

Ἔχει γραφεῖ ἀπὸ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Ροδοστόλου κ. Χρυσόστομο ὅτι «ἄξιζε σὲ ὁλόκληρη τὴν ἐπίγεια ζωή σου νὰ εἶσαι σὲ ἀναμονὴ γιὰ νὰ ἀκούσεις καὶ νὰ ἀπολαύσεις τόσο ἀπόκοσμη καὶ οὐράνια ἁρμονία». Καὶ κάποιος ἄλλος ἔγραψε στὸ διαδίκτυο: «Δὲν ξέρω ἂν ὁ Νικόλαος Σμύρνης (1790 – 1887) εἶχε σκεφτεῖ τέτοιον ἰδανικὸ ἑρμηνευτὴ ὅταν ἔγραφε «Τὸ ὄμμα τῆς καρδίας μου». Ἂν ὁ Σωτήριος Βλαχόπουλος (1830 – 1870) εἶχε ὑποπτευθεῖ τέτοια ἐσωτερική, ὁλότελα πνευματικὴ ἑρμηνεία, στὰ «ἐξωτερικὰ μέλη» του. Ὁ Φιρφιρῆς ψάλλει «ἀγαλλομένῳ ποδί». Καὶ ὑπομνηματίζει ἐμφαντικὰ τὴν τραγωδία τοῦ πεσόντος ἀνθρώπου, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεώς του. Ἐκφράζει τὸν ἀόρατο πόλεμο ποὺ συντελεῖται στὴν ψυχή μας, τὶς περισσότερες φορὲς ἀνεπιγνώστως. Ψάλλοντας, μᾶς ὁδηγεῖ σὲ περιοχὲς ἐνσυνείδητες τῆς ὕπαρξης, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀπάτη ἢ ἐπιτήδευση, ψευδαίσθηση ἢ εὐσεβιστικὴ παραίσθηση, ἀλλὰ ῥωμαλέο φρόνημα, πλέριο εὐαισθησίας καὶ ἀληθείας»!

Ὁ π. Διονύσιος δὲν ὑπῆρξε τακτικὸς διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς. Τὰ περισσότερα μαθήματα τὰ παρέδωσε στοὺς γείτονες πατέρες τῆς Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου. Παρέδωσε ὅμως καὶ πάμπολλα μαθήματα στὸν ἐπὶ καλλιφωνίᾳ διακρινόμενο μοναχὸ (τότε) καὶ νῦν ἱερομόναχο Ἀντίπα τὰ ἔτη 1982 ἕως 1989, χάρις στὸν ὁποῖο ἔχουμε πάμπολλες ἠχογραφήσεις τοῦ γέροντος μὲ σπουδαιότατα μαθήματα (σὲ παραλλαγὴ καὶ μέλος) ὅπως Χερουβικὰ τοῦ Θ. Φωκαέως & Νικολάου Σμύρνης, Κοινωνικὰ Ἑβδομάδος & Νικολάου Σμύρνης, Δοῦλοι Κυρίου Πέτρου Λαμπαδαρίου, Ἀνοιξαντάρια κ.τ.λ., ἀλλὰ καὶ πιὸ πολλὲς ἀπὸ Ἀγρυπνίες ποὺ ὁ ἴδιος λάμπρυνε μὲ τὴν παρουσία του, καὶ σὺν Θεῷ θὰ ἐκδοθοῦν.

Μὲ τὴν μέριμνα τοῦ Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως (1994) κ. Λυκούργου Ἀγγελοπούλου τὴν δεκαετία τοῦ 1980 κυκλοφόρησαν οἱ πρῶτες ἠχογραφήσεις τοῦ π. Διονυσίου, μέσα ἀπὸ κασσέτες τῆς ΕΛ.ΒΥ.Χ. Ὁ κ. Ἀγγελόπουλος ἔγραφε μέσα σὲ αὐτὲς: «Στην ἑρμηνεία τοῦ π. Διονυσίου διακρίνουμε τὴ σαφὴ καὶ ἀναμφισβήτητη γνώση τῆς ἐνέργειας τῶν σημαδιῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάγλυφη διατύπωση τῶν μουσικῶν φράσεων, ἕνα συνδυασμὸ βαθύτατης ἔμπνευσης καὶ ὁλοκληρωμένης τεχνικῆς».

Ὁ φιλόλογος Μανόλης Χατζηγιακουμῆς ἔχει κυκλοφορήσει στὴ σειρὰ «ΜΝΗΜΕΙΑ Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς» ἠχογραφήσεις τοῦ Γέροντος. Πρέπει ἀσφαλῶς νὰ ἀναγνωρίσουμε στὸν φιλόλογο, μουσικοερευνητή, ἐκδότη καὶ ἐκλεκτὸ αὐτὸ ἐπιστήμονα τὸ τεράστιο καὶ μοναδικὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖ καὶ προσφέρει μὲ τὴν συγκεκριμένη μουσικοφιλολογικὴ ἐκδοτικὴ σειρά του, διότι μὲ αὐτὴν διασῴζει συστηματικὰ σπουδαῖες ἑρμηνεῖες μεγάλων παλαιῶν ψαλτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων κάποιοι ἔχουν ἤδη ἐγκαταλείψει τὸν προσωρινὸ τοῦτο κόσμο.

Θὰ ὁλοκληρώσω τὸ ἄρθρο μὲ κάτι ποὺ παλαιότερα εἶχε πεῖ ὁ π. Διονύσιος: «ὅσους μοναχοὺς καὶ λαϊκοὺς μπόρεσα, τοὺς βοήθησα… Δὲν ἔχω καμμία ἀξίωση νὰ λέγομαι πρωτοψάλτης, ἁπλῶς ἕνας ταπεινὸς ψάλτης· μόνο νὰ βγάζω τὸν παπὰ ἀπὸ τὴ λειτουργία…».

ΠΗΓΗ : ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ο ΚΑΡΕΩΤΗΣ ΙΕΡΟΨΑΛΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΦΙΡΦΙΡΗΣ, «ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ», τευχ. 233, ετ. 22^ο, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012, σ. 52 κ.ε.

ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ (ΠΟΛΥΕΛΕΟΣ) - ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΕΛΕΠΙΔΑΚΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΟΥΠΑΣ

Σύνθεση Γ. Ρυσίου,
Άγια (δ΄).

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΕΛΕΠΙΔΑΚΗΣ – ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΥΣ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Γεννημένος στους Μυτιληνιούς της Σάμου, διακονεί ως Πρωτοψάλτης τα αναλόγια των ιερών ναών της ομογένειας στη Νέα Υόρκη, επί μια τριακονταετία και πλέον αν δεν κάμω λάθος, με ήθος και εντιμότητα. Μαθητής του Γεώργιου Αγγελινάρα και του Νικόλαου Γιάννου. Βιρτουόζος, θεράπων της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής που το ανήσυχο και δημιουργικό του πνεύμα βρίσκει έκφραση και σε άλλες δραστηριότητες, αφού παράλληλα με την εκλεκτή δημοσιογραφική του πένα και το διεισδυτικό του πνεύμα, αρθρογραφεί επί ένδεκα συναπτά έτη στην Εφημερίδα Hellas News επί θεμάτων Ορθοδοξίας και Ελληνισμού, ενώ διατηρεί επιπλέον τη πετυχημένη εκπομπή «Βυζαντινοί Εκκλησιαστικοί απόηχοι», στο ραδιόφωνο της εφημερίδας «Διασπορά FM». Του ευχόμαστε ολόψυχα έτη πολλά και ευλογημένα, προκειμένου να έχει τη δύναμη να κοσμεί τόσο τα αναλόγια των ιερών ναών μας στην ομογένεια, αλλά και να ενημερώνει με παρρησία τον Ελληνισμό της διασποράς. Πλήρες βιογραφικό σημείωμα του υπάρχει στην ιστοσελίδα : IEROPSALTIS.COM  Έτη πολλά και καλά Αγαπητέ Ιωάννη.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΕΛΕΠΙΔΑΚΗΣ - Ο ΑΘΟΡΥΒΟΣ ΚΑΛΙΚΕΛΑΔΟΣ ΘΕΡΑΠΩΝ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Γεννήθηκε στους Μυτιληνιούς της Σάμου. Μαθήτευσε στα πρώτα του βήματα για την εκμάθηση της Βυζαντινής Μουσικής στον Μεγάλο Θεωρητικό καθηγητή Γεώργιο Αγγελινάρα όπου έλαβε σε ηλικία 15 ετών τα πρώτα μαθήματα. Σε ηλικία 18 ετών ήρθε στην Αθήνα αφού είχε αποφοιτήσει από το Πυθαγόριο Γυμνάσιο της Σάμου, για περαιτέρω σπουδές. Ο ζήλος του για την πατρώα Βυζαντινή Μουσική συνεχίζεται και ο Μιχάλης Μίμαρος μαθητής του Θεοδ. Γεωργιάδου αναλαμβάνει να τον τελειοποιήσει. Παράλληλα ο Νικόλαος Γιάννου που επί μίαν και πλέον εικοσαετίαν βρίσκεται κοντά στον αείμνηστο Άρχοντα Πρωτοψάλτη Θρασύβουλο Στανίτσα του μαθαίνει το Πατριαρχικό ύφος που ο ίδιος απέκτησε κοντά στον Άρχοντα. Σήμερα βρίσκεται στην «Nέα Υόρκη» των ΗΠΑ όπου υπηρετεί επάξια το αναλόγιον και εργάζεται για την Ομογένεια. Ως Δημοσιογράφος έχει αναλάβει την Θεολογική Στήλη της εφημερίδας «Hellas News» όπου αρθρογραφεί και ομιλεί από τον Διασπορά FM Ραδιοφωνικό Σταθμό του ιδρυτού και παραγωγού Θανάση Κούρτέση κάθε Πέμπτη (8-10) ώρα βραδινή και με θέματα που αναφέρονται στην παράδοσή μας, στην πίστη μας, στην εθνική κληρονομιά μας. Παραθέτουμε κριτική του Δημοσιογράφου Παντελή Κοράση – Σχηματάρι όπου διαφαίνεται η καταξίωση του Γιάννη Τσελεπιδάκη στον Ιεροψαλτικό κόσμο. «Παγκόσμιο Ελληνικό Βήμα» 1/9/2001: Ο Γιάννης Τσελεπιδάκης, ένας αθόρυβος, λόγιος συμπατριώτης μας πεισματικός ορθολόγιστής που προσεγγίζει αλλά και σέβεται το σοφό δόγμα, όπως έκαναν οι Πυθαγάρειοι λέγοντας για τον φιλόσοφο-δάσκαλό τους το «ΑΥΤΟΣ ΕΦΑ» μουσικολογιώτατος και καλλιφωνώτατος, πρωτοψάλτης Ιερού Ναού και μουσικός ερευνητής λαογράφος Ελληνιστής, πρώην διευθυντής μεγάλης βιομηχανικής μονάδας στην Ελλάδα «ΧΥΜΟΦΙΞ» κάτοχος και δεινός γνώστης της Παραδοσιακής Βυζαντινής Μουσικής την οποία και διδάσκει στους μαθητές, είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα από την οποία μπορεί κάποιος να «εμβρυουλώσει» σημαντικά πνευματικά οφέλη. Ο Γιάννης Τσελεπιδάκης δεν διακρίνεται για πομπώδεις δηλώσεις και προθέσεις, αλλά σιωπηρός όπως και το πνεύμα διοχετεύει με τους πνευματικούς του διαύλους εκείνες τις ηθικές αξίες που πρέπει να κοσμούν τους ενάρετους ανθρώπους, κυρίως τους Έλληνες της διασποράς μας οι οποίοι και πρέπει να ξεχωρίζουν για τη σύνεση και την ευπρέπειά τους. Επί 30 χρόνια περίπου στην πατρίδα και εδώ εργάζεται αθορύβως την ιερή τέχνη δια κελαηδεί απαγγέλλει και προσάδει τον τε τρισάγιον, αλλά και τους άλλους ύμνους με βυζαντινή τεχνοτροπία σεμνότητα και πιστότητα και ύφος αλλά και το «ύ(μ)φος » της πατριαρχικής του υφής. Αυτής της υφής του πρωτοχορογράφου του μελωδού της τέχνης του αναλογίου...Χρόνια πολλά έψελνε στην Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου στην Astoria της N.Y στην διαλάμψασα διότι όντως την έλαμψαν ο Αρχιεπίσκοπος Παΐσιος Λολουργάς και ο Μητροπολίτης Βικέντιος Μαλαματένιος. Σήμερα ψάλλει στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Jersey City του New Jersey όπου προΐσταται ο πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Κύριλλος Μαρκόπουλος , Δόκτωρ της Θεολογίας και πιστός τηρητής της ακραιφνούς παραδόσεως και παράλληλα παραδίδει δωρεάν μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής. Κατά την τελευταίαν επίσκεψιν του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ Βαρθολομαίου, εν έτει 2004 έψαλλε εις τον Καθεδρικόν Ναόν του Αγίου Ιωάννου στο Tenna Flay του New Jersey Κυριακή Γ΄ των Νηστειών της Σταυροπροσκυνήσεως και απέδειξε για μια ακόμη φορά την μουσική του δεινότητα και το ύφος το προσωπικό που είναι επιβλητικό, καθαρά πατριαρχικό χωρίς μιμητισμούς. Γιατί ο Γιάννης Τσελεπιδάκης εκτελεί τα μελωδήματα με ιεροπρέπεια και καθαρότητα με μουσικό στόμφο με τους χρωματισμούς τους διατονικούς, χρωματικούς και εναρμόνιους με τις μεταλλάξεις των κλιμάκων και τις μουσικές μεταπηδήσεις των ήχων χωρίς να βιάζει και κακοποιεί τη μελωδία. Συνεργάζεται με τον ιδρυτή των δύο γνωστών Μουσικών Ιστοσελίδων του Διαδικτύου, www.ieropsaltis.com και www.vocalmusic.gr . Πρωτοψάλτη Δημήτριο Χούπα δίδοντας την ευκαιρία αξιόλογους συναδέλφους ιεροψάλτας να προβληθούν μέσω του Ομογενειακού Ραδιοφωνικού Σταθμού της Νέας Υόρκης «DIASPORA FM» (IEROPSALTIS.COM :: Βυζαντινή Μουσική ...)

Εξέδυσάν με - Δοξαστικό των Αίνων του όρθρο της Μ. Παρασκευής
Ιωάννης Τσελεπιδάκης [rm] (from ieropsaltis.com) 

Πηγή : IEROPSALTIS.COM :: Βυζαντινή Μουσική ...