ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΟΡΑΤΟ ΑΣΚΗΤΗ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ

Έλεγε ο παπα - Ανδρέας, μετέπειτα ηγούμενος της μονής Αγίου Παύλου, πως μία ημέρα που ξεκίνησαν ο ίδιος, ο γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ (1896-1993) και ο μοναχός Γεράσιμος Μενάγιας (+1972) για να μαζέψουν σαλιγκάρια, φθάνοντας στην ασκητική περιοχή του Αγίου Βασιλείου, βρέθηκαν αντιμέτωποι μ΄ ένα γυμνό ασκητή. Μετά την πρώτη τους έκπληξη, τον ρώτησαν εάν χρειαζόταν να του φέρουν κάτι. Τότε εκείνος απάντησε ότι δεν χρειάζεται τρόφιμα παρά μόνο λίγο αλάτι, αν θα ήταν δυνατόν. Έδειξε μάλιστα στον π. Ανδρέα και μιά μεγάλη πέτρα, στη βάση της οποίας του συνέστησε να αφήσει το αλάτι. Την επομένη ο π. Ανδρέας εκπλήρωσε την επιθυμία του ασκητή. Από τότε ο ευλαβής αυτός ιερομόναχος πέρασε πολλές φορές από εκείνο το σημείο^. ο άγνωστος όμως ασκητής δεν είχε παραλάβει το αλάτι. Ίσως να ήταν ένας από τους "εν γυμνότητι διαβιούντας" στο Περιβόλι της Υπεραγίας Θεοτόκου.

 

ΠΗΓΗ : ΠΑΤΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ, ΑΓΙΑΣΜΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΩΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ, ΕΚΔ. ΙΕΡΑΣ ΚΑΛΥΒΗΣ ΑΓΙΟΥ ΑΚΑΚΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2013, σσ. 273-275.

Πατήρ Ἡρωδίων ὁ Ρουμάνος (+ 12 Δεκεμβρίου 1990)

Κάποτε πήγα με μέ ἕνα ἀδελφό, – τόν πατέρα Νικόλαο, τόν ὑποτακτικό τοῦ πατρός Ἀρσενίου τοῦ ὀδοντιάτρο –, νά δοῦμε τόν πατέρα Ἡρωδίωνα, πού ἦταν ἔγκλειστος 40 χρόνια. Ὁ π. Νικόλαος τοῦ πήγαινε τρόφιμα στά τελευ ταῖα του. Μάλιστα, ὅταν ἀνακαλύφθηκε -παρουσιάστηκε τελευταῖα ὁ π. Ἡρωδίων, ὁ π. Παΐσιος ὅλους τούς προσκυνητάς  τούς ἔστελνε ἐκεῖ: «Ἐγώ», τούς ἔλεγε, «δέν εἶμαι τίποτε, δέν ἔχω ἀρετή. Πηγαίνετε νά πάρετε ἀπό κεῖ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Ἡρωδίωνος, γιατί αὐτός ἔκανε μεγάλη ἄσκη ση· ἔμεινε 40 χρόνια ἔγκλειστος μέσα σ᾿ ἕνα κελλά κι». Ὅταν πήγαμε, ἄνοιξε μιά μισόπορ τα πού ἤτανε κλεισμένη. Ἤτανε σκεπασμένος μέ μιά κουρελιασμένη κουβέρ τα. Ἐπειδή ἤτανε καμπούρης, λέω στόν π. Νικόλαο: «Δίνε του ἕνα -ἕνα τά τρόφιμα, καί μάλιστα σήκωνέ τα λίγο ψηλά, ὥστε, καθώς θά τά παίρνῃ, νά μπορέσω ἐγώ νά τόν φωτογραφήσω». Σήκωνε λίγο τό κεφαλάκι του γιά νά τά βλέπῃ, καί ἔτσι τοῦ ἔβγαλα μερικές φωτογραφίες. Μετά ἀπό λίγο καιρό – κανέναν χρόνο – κοιμήθηκε.

 

Λέγεται γι᾿ αὐτόν – μάλιστα ἔχει γράψει καί ὁ π. Νικόλαος ὁ Μεσογαίας – ὅτι 40 χρόνι α εἶχε κλεισθῆ μέσα στό κελλί. Λένε ὅτι, ὅταν λειτουργοῦσε, τόν ξελειτουργοῦσαν Ἄγγελοι. Ἔτσι λένε οἱ πατέρες οἱ πέριξ. Μόνο ἕνα παραθυράκι εἶχε, πού τοῦ ἀφήνανε οἱ πατέρες καί οἱ προσκυνηταί κάποια τρόφιμα. Δέν ἄνοιγε οὔτε πόρτες οὔτε παράθυρα. Ἤτανε ἔγκλειστος 40 χρόνια. Φοβερή ἄσκηση.

 

ΠΗΓΗ : "Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ", ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β΄, ΕΤ. 2007, ΑΡΙΘΜ. 32, σσ. 108-109.