ΑΓΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – ΓΕΝΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Η αφίσα και το τρίπτυχο του πολιτιστικού προγράμματος με τίτλο : Αγίες της Θεσσαλονίκης, το οποίο διεξήχθη το σχολικό έτος 2012 – 13 από τους μαθητές της Β΄ Λυκείου του Γενικού Εκκλησιαστικού Λυκείου Νεάπολης, με την παιδαγωγική καθοδήγηση των εκπαιδευτικών : Λ. Χατζηγιάννη, Α. Γαλώνη και Μ. Τσεκουνάρη.
 

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ - “ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ !

“Εδώ πάνω δεν κάνουμε καταλήψεις. Κάνουμε κάτι καλύτερο, μας γράφει ο δικός μας Τηλέμαχος Κόκκος από την Φλώρινα. Και μας στέλνει την φωτογραφία. Τα παιδιά του Εκκλησιαστικού Λυκείου Φλώρινας, μέσα σε ένα μέτρο χιόνι, πήγαν στα φυλάκια Αχλάδας, Κάτω Καλλινίκης και Σκοπού στα σύνορα με τα Σκόπια, τραγούδισαν στους φρουρούς και τους μοίρασαν δώρα. Μαζί τους ο Θεολόγος Μιχάλης Τσεκουνάρης, ο καθηγητής Φυσικής Μιχάλης Χατζηγιάγκος, ο πατήρ Λαυρέντιος και οι Δ. Σωτηρίου – Ταγματάρχης και Γ. Δουλγέρης – Λοχαγός (μια φωτογραφία χίλιες λέξεις ομορφιάς και ατέλειωτης Ελλάδας)”.

ΠΗΓΗ : ΑΔΕΣΜΕΥΤΟς ΤΥΠΟΣ, αριθ. Φυλ. 213 (1231) Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 1998, σελ. 50.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η “ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ” ΑΚΟΥΜΠΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ – ΤΑ ΑΣΚΗΤΑΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Σιωπηλά, σκαρφαλωμένα στα απόκρημνα βράχια της Μεγάλης Πρέσπας, τόποι πνευματικής ανάτασης και προσευχής, προσωπικής αναζήτησης του Θεού, κάθαρσης και πνευματικών αγώνων, τόποι όπου η σιωπή των αιώνων “ακουμπά” την ιστορία και το σήμερα. Το παλαιότερο ασκηταριό, αυτό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, ανάγεται στον 13ο αιώνα και μέσα σε βράχο φιλοξενεί μονόχωρο καμαροσκέπαστο ναό κατασκευασμένο από λίθο. Η μικρή Ανάληψη, χρονολογείται τον 15ο αιώνα και διαθέτει καμαροσκέπαστη μονόχωρη Εκκλησία μέσα σε βράχο. Στο ιερό της συναντούμε παραστάσεις του Μελισμού, της Πεντηκοστής και της Παναγιάς της Βλαχερνίτισσας. Το ασκηταριό της Παναγιάς της Ελεούσας ή του Αγίου Πέτρου όπως αποκαλείται από τους κατοίκους της περιοχής είναι αυτό που βρίσκεται σε μεγαλύτερη απόσταση. Είναι χτισμένο μέσα σε μια σπηλιά και διαθέτει καλοσυντηρημένο μονόχωρο βυζαντινό ναό (1409) και εικονογραφικές παραστάσεις της Παλαιολόγειας περιόδου. Στα απόκρημνα βράχια της λίμνης στέκουν σιωπηλές οι βραχογραφίες ή τοιχογραφίες των βράχων της Παναγιάς της Ελεούσας (1373) και της Βλαχερνίτισσας (1455), διαλαλούν επτά αιώνες τώρα ότι η περιοχή ήταν μοναστικό κέντρο. Η προσέγγιση στα ασκηταριά γίνεται εύκολα με βάρκα από το παρακείμενο Δημοτικό Διαμέρισμα των Ψαράδων. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από παλαιότερη επίσκεψή μας στη περιοχή το 2000.

Πηγή : ΤΣΕΚΟΥΝΑΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ΠΡΕΣΠΕΣ 2001. 

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο Παλαιός των Ημερών κρατάει στα χέρια του τον κόσμο. Εικονογραφική παράσταση στο βορειοανατολικό τμήμα της στέγης μικρής Βασιλικής χωρίς τρούλο. 

“Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΗΡΓΗΣΕ ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ “ - Η ΑΡΜΟΖΟΥΣΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ κ.κ. ΒΑΡΝΑΒΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

«Η συγκεκριμένη επιτροπή ενήργησε εν αγνοία της Εκκλησίας και της Ιεράς Συνόδου» τονίζει στη «δημοκρατία» ο μητροπολίτης Νεάπολης και Σταυρούπολης κ. Βαρνάβας, υπό τη μέριμνα του οποίου λειτουργούν στη Νεάπολη εκκλησιαστικό γυμνάσιο και λύκειο με ιδιαίτερα σημαντική προσφορά στην εκκλησιαστική εκπαίδευση. «Τελείωσα εκκλησιαστικό σχολείο και με βάση την εμπειρία μου πιστεύω ότι είναι απαραίτητη η ύπαρξη των εκκλησιαστικών γυμνασίων, καθώς οι μαθητές έχουν έτσι πιο ομαλή εισαγωγή στον συγκεκριμένο κλάδο των σπουδών που επέλεξαν να ακολουθήσουν. Στο λύκειο δυσκολεύονται να προσαρμοστούν και αντιμετωπίζουν δυσκολίες» σημειώνει ο μητροπολίτης. Ο κ. Βαρνάβας τονίζει ότι οι αρμόδιοι θα πρέπει να ζητήσουν τη γνώμη των μητροπολιτών που λειτουργούν εκκλησιαστικά σχολεία και φυσικά της Ιεράς Συνόδου. Για το θέμα μίλησε στη «δημοκρατία» και ο Μιχάλης Τρίτος, κοσμήτορας του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του ΑΠΘ. «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κλείσουν οι εκκλησιαστικές ακαδημίες, καθώς επίσης και ορισμένα λύκεια και γυμνάσια που επιτελούν πραγματικά σημαντικό έργο» σημειώνει και προσθέτει ότι «η Εκκλησία και η κοινωνία έχουν ανάγκη από μορφωμένους ιερείς». 

ΠΗΓΉ : Δημοκρατία 26/06/2013 -  Θάνος Χερχελετζής

http://aktines.blogspot.gr

ΟΠΤΑΣΙΑ ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ – ΣΙΝΑΪΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ 532 (ΙΕ΄- ΙΣΤ΄ ΑΙΩΝ)

ΠΗΓΗ : anemi.lib.uoc.gr/

“ΠΑΡΑΚΛΗΤΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ”...

"Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Πανταχοῦ Παρὼν καὶ τὰ Πάντα Πληρῶν, ὁ Θησαυρός τῶν Ἀγαθῶν καὶ Ζωῆς Χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον, Ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν".

Ερμηνεία

Βασιλεύ Ουράνιε = Ουράνιε Βασιλεύ
Παράκλητε = Εσύ που είσαι οδηγός, ενισχυτής και παρηγορητής μας
Το Πνεύμα της αληθείας = Εσύ που είσαι το Πνεύμα από όπου πηγάζει η Αλήθεια
Ο πανταχού παρών = Εσύ που βρίσκεσαι παντού
Και τα πάντα πληρών = και εσύ που γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία σου 
ο θησαυρός των αγαθών = Εσύ που είσαι το θησαυροφυλάκιο των καλών
και ζωής χορηγός = Εσύ που είσαι ο χορηγητής (ο δοτήρας) της ζωής
ελθέ και σκήνωσον εν ημίν = Έλα και σκήνωσε - κατοίκησε- μέσα μας
και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος = Και καθάρισε μας από κάθε αμαρτία
και σώσον, Αγαθέ = και σώσε, Εσύ που είσαι απόλυτα Αγαθός
τας ψυχάς ημών = τις ψυχές μας.

«ΤΙΣ ΘΕΟΣ ΜΕΓΑΣ ΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ;» «Τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια (μόνος)» (Ψαλμ. 76,14-15) - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΣΗΜΕΡΑ, ἀγαπητοί μου, εἶνε μεγάλη ἑορτὴ καὶ πανήγυρις. Ἑορτάζει τὸ Πνεῦμα. Ὄ­χι ἁπλῶς τὸ πνεῦμα. Ὑπάρχει πνεῦμα μὲ πῖ μικρὸ καὶ Πνεῦμα μὲ πῖ κεφαλαῖο.
Στὴν ἁγία Γραφὴ πνεῦμα (μὲ μικρὸ πῖ) ὀνομάζεται ὁ ἀέρας, ποὺ εἶνε μὲν ἀόρατος, ἀλλὰ γίνεται αἰ­σθητὸς ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματά του. Σὲ ἄλλα χωρία πνεῦμα ὀνομάζεται ὁ ἄνθρωπος, ἡ ψυ­χὴ τοῦ ἀνθρώπου, ἰδίως ὅταν σκέπτεται τὰ μεγάλα καὶ τὰ ὑψηλά. Ἐπίσης πνεύματα ἄυλα ὀνομάζονται οἱ ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι. Ἀλλὰ στὴν κορυφὴ ὅλων τῶν ἀΰλων πνευμάτων εἶ­νε ὁ Θεός. Αὐτὸ εἶνε ἀποκάλυψις τῆς ἁγίας Γρα­φῆς. Ἐκεῖ ὑπάρχει τὸ σπουδαιότατο ἐκεῖ­νο ῥητὸ ποὺ εἶπε ὁ Χριστὸς πα­ρὰ τὸ φρέαρ Συχάρ, ὅτι «Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσ­κυ­νοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν» (Ἰωάν. 4,23). Πνεῦμα εἶνε ὁ Θεός. Καὶ Πνεῦμα ἅγιον (μὲ πῖ κεφαλαῖο) λέγεται εἰδικῶς τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Θεότητος, τοῦ Τριαδικοῦ Θε­οῦ. Δὲν εἶνε δηλαδὴ ἕ­νας μῦθος, μία θεωρία, μία ἰδέα πλατωνικὴ ἢ κάτι ἄλλο, ἀλλὰ εἶνε μία ὀν­τότης, μία ὑπόστασις, ἕνα πρόσωπο τὸ Πνεῦ­μα τὸ ἅγιο ποὺ ἑορτάζουμε σήμερα.

Ποιός, ἀδελφοί μου, αἰσθάνεται τὸ μεγαλεῖο τῆς σημερινῆς ἡμέρας; Ἂς εἴμεθα εἰλικρινεῖς· ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι στεκόμαστε ἐμ­πρὸς στὸ μέγα τοῦτο μυστήριο. Γιατί; τί συμβαίνει; Ἀπαντῶ διὰ παραδείγματος. Ὅποιος ἔχασε τὴν αἴσθησι τῆς ὀσφρήσεως, καὶ ἂν ἀ­κό­μα τὸν βάλῃς μέσα σ᾽ ἕνα περιβόλι γεμᾶτο ἄνθη, δὲν αἰσθάνεται καμμία εὐωδία. Κι ὅποιος ἔχασε τὴν αἴσθησι τῆς ἀκοῆς, κι ἂν ἀκόμα βρίσκεται ἐνώπιον συναυλίας Μπετόβεν, τίπο­τα δὲν ἀκούει. Κι ὅποιος ἔχασε τὴν ὅρασί του, δὲν εἶνε εἰς θέσιν νὰ δῇ τί μεγαλεῖο ἔχει ἡ χαραυγὴ τοῦ ἡλίου. Ὅπως λοιπὸν αὐτοὶ ποὺ χάνουν τὶς αἰσθήσεις δὲν ἀντιλαμβάνονται τὰ μεγαλεῖα τῆς φύσεως, κατὰ παρόμοιο τρόπο κι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν χάσει τὴν πίστι τὴν ὀρθόδοξο, τὴν ἕκτη αἴσθησι, δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ αἰ­σθανθοῦν τὰ μεγαλεῖα τοῦ ὑπερφυσικοῦ, τοῦ ὑπερπέραν, τοῦ πνευματικοῦ κόσμου.
Ἀλλὰ τώρα δὲν εἴμεθα μόνο ψυχροὶ καὶ ἀ­διάφοροι ἀπέναντι τοῦ μυστηρίου τῆς ἁγίας Τριάδος καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἰδικώτερον· στὶς ἡμέρες μας παρουσιάστηκαν καὶ ἐμπαῖ­κται καὶ χλευασταὶ καὶ βλάσφημοι τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ποτέ ἄλλοτε στὴν ἱστορία τοῦ γένους μας δὲν παρουσι­άστηκε τέτοιο φαινόμενο. Γιὰ ν᾽ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγε­­θος τῆς βλασφημίας, σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς. Τὰ συντάγματα τῆς πα­τρίδος μας ἀπὸ τοῦ 1821 μέχρι σήμερα, ὅλα, ἔχουν κάτι μοναδικὸ στὸν κόσμο. Ἐνῷ τῶν ἄλ­λων λαῶν τὰ συντάγματα ἀρχίζουν «Εἰς τὸ ὄ­νομα τοῦ λα­οῦ» ἢ κάτι ἄλλο παρόμοιο, τὸ ἑλ­ληνικὸ εἶ­νε τὸ μόνο σύνταγμα ποὺ ἀρχίζει «Εἰς τὸ ὄ­νομα τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος». Αὐτὰ ὁμολογοῦμε· ὅτι παρα­πάνω ἀπὸ τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὸν πρόεδρο δημο­κρατίας, παραπάνω ἀπ’ ὅλα εἶνε ἡ ἁγία Τρι­άς. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον! Ἀλλ’ ἐνῷ αὐ­τὴ εἶ­νε ἡ πίστι τῶν προγόνων μας, βρέ­θηκε τώρα κάποιος ὁ ὁποῖος στὰ γραπτά του ἐμ­­παί­­ζει καὶ χλευάζει μὲ τὸν αἰσχρότερο τρόπο τὴν ἁγία Τριάδα. Κι ὅμως τὰ ἔργα τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ διδάσκονται στὰ σχολεῖα μας, γιὰ νὰ διαπλασθῇ μία νέα γενεὰ ποὺ νὰ μὴ πιστεύῃ στὴν ἁγία Τριάδα. Ὁ συγγραφεὺς αὐ­τὸς εἶνε ὁ Καζαντζάκης, τὸν ὁποῖο πολλοὶ θαυμάζουν.
Καταντήσαμε ἔθνος ἀντιφάσεων· ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ὁμολογοῦμε ὅτι στὴν κορυφὴ εἶνε ἡ ἁγία Τριάς, ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐπιτρέπουμε σὲ διαφόρους ὄχι μόνο νὰ ἀρνοῦνται τὸ ὕψιστο μυστήριο ἀλλὰ καὶ νὰ τὸ βλασφημοῦν.
Ἀλλ’ ὅποιος δὲν πιστεύει στὸ Θεὸ θὰ πιστέ­ψῃ στὸν διάβολο. Καὶ ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότης, ὅπως εἶπε ἕνας Γάλλος φιλόσοφος, δὲν πιστεύει στὴν ἁγία Τριάδα· πιστεύει – ποῦ; Σὲ μιὰ ἄλλη τριάδα, σατανική. Ποιά εἶνε ἡ σατανικὴ τριάς; Τρεῖς θεοὶ – τρία εἴδωλα. Ἕνα εἶνε τὸ χρῆμα, τὰ τριάκοντα ἀργύρια, ὁ μαμωνᾶς. Δεύτερο εἶνε ἡ γροθιά, ποὺ ὑψώνεται νὰ θρυμ­ματίσῃ τὸν ἀντίπαλο, ἡ βία. Καὶ τρίτο εἶνε τὸ σέξ, ἡ αἰσχρὰ ἡδονὴ τῆς σαρκός. Σ᾽ αὐτὴ τὴν σατανικὴ τριάδα πιστεύουν σήμερα πολλοί. 
Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν ἀπευθύνομαι σὲ ἀπίστους· ἀ­πευθύνομαι σὲ πιστούς. Καὶ παρακαλῶ τὴν ἁ­γία Τριάδα, ἡ σπίθα αὐτὴ τῆς πίστεως νὰ μὴ σβήσῃ, ἀλλὰ νὰ γίνῃ φλόγα πυρός, ἀπὸ τὶς γλῶσσες ἐκεῖνες ποὺ φάνηκαν στὸ ὑπερῷο ὅταν κατῆλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο στοὺς δώδεκα ἀγραμμάτους μαθητάς.
Οἱ δώδεκα ἀπόστολοι κατώρθωσαν ἔργο μεγαλύτερο τοῦ Πλάτωνος καὶ τοῦ Ἀριστοτέ­λους, μεγαλύτερο τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου· ἀνεγέννησαν τὸν κόσμο. Πῶς, μὲ ποιά δύναμι; Μόνο μὲ τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ. «Τίς Θεὸς μέ­γας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια (μόνος)» (Ψαλμ. 76,14-15).
Εἶνε ἀσύλληπτο τὸ μυστήριο τῆς Πεντηκο­στῆς, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας· «καὶ τὸ μυ­­­στήριον ὅσον; ὡς μέγα τε καὶ σεβάσμιον!» (στιχηρ. ἑσπερ. Πεντ.). Ὁ ἱερὸς Αὐγουστῖνος, πα­τὴρ τῆς Δύσεως καὶ τῆς οἰκουμένης ὁλοκλήρου, ἕνα ἀπὸ τὰ δέκα μεγαλοφυέστερα πνεύματα τῆς ἀνθρωπότητος, φιλοσόφησε ἐπὶ τοῦ μυστη­ρίου τῆς ἁγίας Τριάδος. Καὶ τὸ συμ­πέ­ρα­σμά του στὸ τέλος ποιό ἦταν· Παραδίδω τὰ ὅπλα, εἶνε ἀδύνατον ἡ ἀνθρωπίνη διάνοια νὰ εἰσέλθῃ στὸ μέγα τοῦτο μυστήριο… Ἐὰν μπο­ρῇ σ᾽ ἕ­να ποτήρι τοῦ νεροῦ νὰ χωρέ­σῃ ἡ θάλασσα, τό­τε θὰ μπορέσῃ καὶ τὸ μικρὸ μυαλὸ τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐν­νοήσῃ τὸ μέγα μυστήριο. Σκουλήκια ποὺ ἕρ­πουν ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου, μό­λις διὰ τῶν κεραιῶν τῆς πίστεως τὸ προσεγγίζουμε καὶ κλίνοντες γόνυ λέμε· Ἁγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον· ἁγία Τριάς, ἐλέησον καὶ τὴν πατρίδα μας, ποὺ συνεστήθη «εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἁ­γίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος». Γι’ αὐτό, ἐφ᾽ ὅσον θὰ ὑπάρχουν ἄστρα καὶ θ’ ἀ­νατέλλῃ ὁ ἥλιος καὶ θὰ ῥέουν οἱ ποταμοὶ καὶ θὰ θάλλουν οἱ δάφνες, ὁ λαός μας, ὁ Ἑλληνι­κὸς λαός, δὲν θὰ λατρεύσῃ τὴν σατα­νικὴ τρι­άδα, οὔτε τὸ χρῆμα οὔτε τὴν ἡδονὴ οὔτε τὴ βία· θὰ πιστεύῃ στὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, τὸ προσ­κυνητὸν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Πρὶν τελειώσω θέλω νὰ σᾶς μεταφέρω μία παραστατικὴ εἰκόνα γιὰ τὸν πλοῦτο τῶν εὐ­λο­­γιῶν τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Στὸ τεσσαρακοστὸ ἕ­βδομο (μζ΄) κεφάλαιο τοῦ προφήτου Ἰ­ε­ζε­κιὴλ ὑπάρχει τὸ ἑξῆς ὅραμα. Ὁ προφήτης βλέ­πει ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ ναοῦ τῆς πόλεως του Κυρίου νὰ βγαίνῃ μιὰ φλέβα νεροῦ καὶ νὰ σχηματίζῃ ποτάμι. Τὸ ποτάμι στὴν ἀρ­χὴ τρέχει ἥσυχα καὶ τὸ νερό του φτάνει μέχρι τοὺς ἀστραγάλους τοῦ προφήτου. Μετὰ ἀπὸ ὡρισμένο διάστημα τὸ ῥεῦμα ἀρχίζει ν’ αὐξάνεται καὶ φτάνει τότε μέχρι τοὺς μη­ρούς του. Μετὰ ἀπὸ λίγο ὑψώνεται ἀκόμη περισσότερο καὶ καλύπτει τὴ μέση του. Τέλος, καθὼς συνε­­χῶς μεγαλώνει, κάνει τὸ ποτάμι ἀ­διάβατο. Ὁ προφήτης θαυμάζει, καὶ ὁ θαυμα­σμός του γίνεται μεγαλύτερος ὅταν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ στὶς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ βλέπει νὰ ἔχῃ ἀναπτυ­χθῆ πλουσιωτάτη καὶ ἀειθαλὴς βλάστησι. Πλῆ­θος δέντρα καὶ οἱ καρποί τους πλούσιοι. Καὶ ὅ­ταν ὁ ποταμὸς φτάνει στὶς ἐκ­βολές, τὸ ζωο­γόνο ῥεῦμα του κάνει τὴ θάλασ­σα νὰ γεμίζη ἀπὸ ψάρια. Ἄφθονα ψάρια, καὶ ἁλιευτικὰ συνεργεῖα ῥίχνουν τὰ δίχτυα τους καὶ ψαρεύουν.
Τί σημαίνει τὸ ὅραμα; ποιό εἶνε τὸ ποτάμι αὐτό; Εἶνε ἡ Ἐκκλησία μας. Ξεκίνησε ἀπὸ μία μικρὴ φλέβα, μιὰ φούχτα ἀγράμματους ψαρᾶ­δες. Οἱ δώδεκα ἔγιναν ἑκα­τὸν εἴκοσι, οἱ ἑκα­τὸν εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες, οἱ τρεῖς χιλιάδες πέντε χιλιάδες, οἱ πέντε χιλιάδες ἑκατομμύρια. Σήμερα ὅπου νὰ πᾶτε, εἴτε στὴ Σαχάρα εἴτε στὸ Βόρειο Πό­λο, ὑπάρχουν Χριστι­ανοὶ ὀρθόδοξοι ποὺ πιστεύουν. Καὶ στὶς πέντε ἠ­πείρους οἱ εὐγενέστερες ψυχὲς πιστεύ­­ουν στὸ Εὐαγγέλιο ὀρθοδόξως. Ἀπὸ μία φλέβα ἔγινε ὁ μεγά­λος αὐτὸς καὶ ἀστείρευτος πο­ταμός, ἡ ἁγία μας θρησκεία. «Τίς Θεὸς μέ­γας ὡς ὁ Θεὸς ἡ­μῶν; σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια (μόνος)».
Κι ὄχι μόνο ποσοτικῶς ἀλλὰ καὶ ποιοτικῶς αὐξήθηκε ὁ χριστιανισμός. Καὶ αὐτὸ εἶνε τὸ σπουδαιότερο. Ἄπιστε καὶ ἄθεε, ἔλα νὰ μοῦ ἐξηγήσῃς ἕνα φαινόμενο· μπορεῖ ἕνας λαγὸς νὰ γίνῃ λιοντάρι; Καὶ ὅμως ἔγινε. Ποιός ἦταν ὁ λαγός; Ὁ Πέτρος. Αὐτός, ποὺ φοβήθηκε ἐμ­πρὸς σὲ μιὰ ὑπηρέτρια καὶ ἀρνήθηκε, σήμερα κηρύττει ἐνώπιον ὅλου τοῦ κόσμου!

Δὲν ὑπάρχει, ἀδελφοί μου, δὲν ὑπάρχει ἄλ­λη θρησκεία σὰν τὴ δική μας, δὲν ὑπάρχει τίποτε σὰν τὸ μεγαλεῖο τῆς ἁγίας Τριάδος. Πιστεύετε! Κι ἂν ἀκόμα ὅλος ὁ κόσμος γονατί­σῃ καὶ προσκυνήσῃ τὴν τριάδα τοῦ διαβόλου, ἐ­σεῖς νὰ μὴ γονατίσετε! Ἀλ­λὰ καὶ σήμερα καὶ αὔριο καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας νὰ λατρεύετε τὴν ἁ­γία Τριάδα. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον. Ἁγία Τριάς, ὁ Πατὴρ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, σκέπε τὰ τέκνα σου· ἀμήν.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

(Ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου στον ιερό ναό της Ἁγιας Τριάδος Πτολεμαΐδος 14-6-1976)

ΠΗΓΗ : π. Αυγουστίνος Καντιώτης

Η ΕΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2012 – 2013 ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ – ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Υπό την αιγίδα του Σεβ. Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. Βαρνάβα και τη παρουσία των : Σεβ. Μητροπολίτη Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου και Προέδρου του Δ.Σ. της «Εστίας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης», κ.κ. Δωρόθεου Β΄, της Διευθύντριας της Εστίας, κ. Καλής Αλυσανδράτου, Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης, κ. Καρατάσιου, του Αντιδήμαρχου Παιδείας και Πολιτισμού, κ. Καρούμπη, του Πρωτοσύγκελλου π. Διονύσιου και πλήθος κόσμου, πραγματοποιήθηκε τη Τρίτη 18 Ιουνίου ε.ε. η εορτή λήξης του σχολικού έτους 2012 – 2013, η οποία ήταν αφιερωμένη στα 20 χρόνια από την ίδρυση του σχολείου (1993-2013) από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κυρό Διονύσιο και τον τότε Πρωτοσύγκελλο και νυν Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.κ. Βαρνάβα. Παρουσίαση και σχολιασμός της εορτής στο link που ακολουθεί :   Ιερά  Μητρόπολη Σύρου

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός της πρότασης επιτροπής να καταργηθούν τα Εκκλησιαστικά Γυμνάσια μονάδων που ευρίσκονται σε άνθηση και έχουν καταστεί πρότυπα, όπως το Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο της Νεάπολης, την ίδια ώρα που διορίζονται αθρόα μουσουλμανοδιδασκάλοι στη Θράκη. Να υποθέσουμε ότι ενοχλούν στις μέρες μας τα Εκκλησιαστικά σχολειά – όσα πλέον απέμειναν ανοιχτά ; Αναρωτιέμαι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ήταν αυτή που διατήρησε τη παιδεία και τη γλώσσα μας τη περίοδο των δυσχίμαιρων χρόνων της Τουρκοκρατίας ; Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο προ αυτού Νεκτάριος Τέρπος και άλλοι, δεν κράτησαν τον Ελληνισμό στη δυτική και βόρεια Ελλάδα ζωντανό με το μοναδικό έργο που επετέλεσαν ;