"Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς" (Κατά Ιωάννη 8,32).
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 23 Μαρτίου 2021

Διαδικτυακή Ἐκπομπή "Θέλει Ἀρετήν καί Τόλμην ἡ Ἐλευθερία" - Τρίτη 23 Μαρτίου

 


Τήν Τρίτη 23 Μαρτίου, στίς 7 τό ἀπόγευμα, σᾶς προσκαλοῦμε σέ ἕνα εὐλαβικό ἀφιέρωμα στόν ἡρωικό ἀγώνα τῶν προγόνων μας, πού μέ τήν πίστη τους στόν Χριστό ὁραματίστηκαν πρίν ἀπό 200 χρόνια μιά λεύτερη πατρίδα.

 

Στήν ἐκδήλωση θά μιλήσουν οἱ εἰσηγητές :

Χρῆστος Μπακιρτζῆς, Συνταγματάρχης-Πληροφορικός,

Εὐθαλία Γούναρη, Πολιτικός Μηχανικός-Θεολόγος,

π. Μιχαήλ Σαντοριναῖος, Ἱεροκήρυκας Ἰ.Μ. Θεσσαλονίκης.

Οἱ καλλιτεχνικές μουσικές καί ὀπτικοακουστικές δημιουργίες τῶν παιδιῶν μας θά μᾶς ταξιδέψουν σέ στιγμές θυσίας καί δόξας, ἐνῶ θά παρουσιασθεῖ σέ πρώτη προβολή ἡ ὑπέροχη ταινία μικροῦ μήκους «ΔΑΚΡΥ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ».

 

Ἡ ἐκδήλωση θά πραγματοποιηθεῖ διαδικτυακά μέσω τοῦ καναλιοῦ “Λόγος Παρακλήσεως” : https://logosparakliseos.gr/video/thelei-aretin-kai-tolmin-i-eleytheria/


Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2021

ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ - ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

 


Τώρα που καθίσταται όσο ποτέ αναγκαία η ανάγνωση των Ψαλμών του Δαβίδ καθημερινά από τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, η μηνιαία εκκλησιαστική εφημερίδα Στύλος Ορθοδοξίας και οι εκδόσεις "Λόγος Αγαθός", 

εξέδωσαν και διανέμουν από χθες το Ψαλτήριο μαζί με την εφημερίδα, σε εξαιρετικά χαμηλή τιμή, μόλις 3,5 ευρώ, προκειμένου να το το αποκτήσουν όλοι και όλες και να το εντάξουν στη προσευχή τους. Πρόκειται για μια ακόμη εξαιρετική έκδοση, δίχρωμη και ευανάγνωστη. Θερμά συγχαρητήρια στην εφημερίδα και πολλές θερμές προσευχές από τους αδελφούς που θα το αποκτήσουν. 



'Ομιλία τοῦ Πρωτ. Στυλιανοῦ Καρπαθίου, Θεολόγου-Ψυχιάτρου, Διδάκτορος τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα «Ἡ ὑγεία ὡς ἀγαθό».

 


Ὁ ἐπικαιρικός χαρακτήρας τοῦ θέματος εἶναι προφανής, θεωροῦμε δέ ἐπιτακτική τήν ἀνάγκη νά τεθεῖ τό ζήτημα τῆς ὑγείας στό πλαίσιο τῆς ὀρθόδοξης θεολογίας, καθώς λόγω τοῦ πανικοῦ πού συντηροῦν τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης (ἀλλά καί κάποιων ἄστοχων -γιά νά τό ποῦμε ἐπιεικῶς- δηλώσεων ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν) εἶναι παραπάνω ἀπό ὁρατός ὁ κίνδυνος νά παγιωθεῖ ἡ ἄγνωστη γιά τό ὀρθόδοξο βίωμα ἀντίληψη ὅτι ἡ ὑγεία τοῦ σώματος, δηλ. ἡ ζωή ὡς βιολογικό -καί μόνο- γεγονός, εἶναι τό ὕψιστο ἀγαθό γιά τόν ἄνθρωπο.

 

Παρακαλοῦμε δέ νά εὔχεσθε ὥστε ὁ Κύριος τόν μέν ὁμιλοῦντα νά φωτίσει ὥστε νά λαλήσει τά κρείττονα, τῶν δέ ἀκροωμένων νά διανοίξει τούς νοερούς ὀφθαλμούς τῆς ψυχῆς.

 

Μέ τόν προσήκοντα σεβασμό

καί τήν υἱκή ἀγάπη

 

Τά Μέλη τῆς «Παρεμβολῆς»



ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 


Ἀξιότιμοι Κύριοι Πολιτικοί μας, σᾶς αἰσθανόμεθα  Ἀδέλφια μας, διότι εἶσθε καί ἐσεῖς ὅ,τι καί ἐμεῖς Ἕλληνες καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί! Ὁ λαός μας, ἐπειδή πιστεύει στίς Ἀρχές τῆς Δημοκρατίας, σᾶς ἔδωσε τήν ψῆφο του γιά νά τόν καθοδηγήσετε πρός τήν εὐημερίαν, τήν πρόοδον καί τήν δικαίωσιν τῶν στόχων του.

Ἡ ἐξάλειψις κάθε ἄλλης ἀρρώστειας ἀπό τήν ἑλληνική ἐπικράτεια καί ἡ συντόμευσις τῆς ζωῆς τοῦ λαοῦ μας μόνον ἀπό μίαν, τόν κορονοϊόν, τόν ἔχει ὁδηγήσει στά ὅρια ἀγανακτήσεως. Ἔχει ἀντιληφθῆ ὁ ἔξυπνος λαός μας, ὅτι σέ κάποια ἄλλα Ὑποκείμενα ὑπακούετε καί κάποιων ἄλλων τίς ἐντολές ἐφαρμόζετε. Ποιός εἶναι ὁ σκοπός σας;  Λέγει ἡ Ἐκκλησία μας: «Δίκαιος Κύριος καί δικαιοσύνας ἠγάπησεν» καί ὅτι «Ὁ Θεός θά σκορπίση ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων».

 Ἐπειδή καί ἡ Πολιτική εἶναι ἕνας τροχός πού κυλάει, λέγει ὁ λαός μας, δέν θά πρέπει νά σκεφθῆτε, ποῦ θά καταλήξει αὐτός ὁ νέος ἀποκλεισμός; Ἀλήθεια, πιστεύετε ὅτι ἐπιδιώκετε νά εἶσθε οἱ σωτῆρες τοῦ λαοῦ μας; Ὑπολογίζετε πόσα τά καθημερινά κρούσματα, πόσοι οἱ διασωληνωμένοι καί πόσοι οἱ νεκροί, ἀλλά γιατί δέν μετρᾶτε πόσες χιλιάδες λίαν προσεχῶς θά ἀποθάνουν, λόγῳ τοῦ ἀποκλεισμοῦ πού ἐπιβάλλετε, ἀπό τήν πεῖνα, ἀπό τά ψυχολογικά τους ἀδιέξοδα, ἀπό αὐτοκτονίες, ἀπό ἄλλες ἀρρώστειες καί καί τόσες ἄλλες δοκιμασίες, πού ἤδη ἔχουν ἐπέλθη στόν λαόν μας;  Ἔχετε ἐρωτήσει τόν ἑαυτόν σας, μετά ἀπ᾿ αὐτή τήν ἀγανάκτησι πού ἔχετε προκαλέσει στόν λαόν μας, γιά πόσες ἀκόμη ἡμέρες θά εἶσθε σ᾿ αὐτά τά ἕδρανα; Δέν ἀκούσατε τήν παροιμία μας, πού λέγει: «Ὀργή λαοῦ, φωνή Θεοῦ;».  

Βλέπετε ὅτι, παρά τίς ἀγωνιώδεις καί ποικίλες προσπάθειές σας, ἀποτύχατε σχεδόν παταγωδῶς στήν ἀναχαίτισι τῆς νέας ἐπιδημίας, ἀφοῦ τά κρούσματα καθημερινά γίνονται περισσότερα, παρά τήν χρῆσι καί τοῦ ἐμβολίου, πού ἔχετε ἐπιβάλλει. Ἀφῆστε, σᾶς παρακαλοῦμε, καί τήν Ἐκκλησία μας νά χρησιμοποιήσει τίς ἰδικές της θεῖες μεθόδους. Ἀφῆστε την, μέ ταπείνωσι ἐκ μέρους σας, νά στείλει σέ ὅλες τῆς ἐνορίες τῆς Ἑλλάδος καί ἀλλαχοῦ τίς ἐγκυκλίους της καί νά καλέσει τόν πιστό λαό της σέ σταυροφορία προσευχῆς μέ λιτανεῖες εἰκόνων τῶν Ἁγίων. Ἰδού τί συνέβη τό 1930, ὅταν ἐξέσπασε σέ χωριό τῆς Κρήτης ἡ ἐπιδημία μιᾶς ἀρρώστειας πού λέγεται Ὀστρακιά. Δέν προλάβαιναν νά ἀποθνήσκουν τά παιδιά. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ κατέφυγαν στόν Ἅγιο Χαράλαμπο. Κτύπησε ἡ καμπάνα. Βγῆκαν οἱ πιστοί μέ τόν ἱερέα τους στούς δρόμους καί ἱκετεύοντες τόν Ἅγιο, ἐπέτυχαν τοῦ ποθουμένου. Φυγαδεύθηκε ἡ ἐπιδημία καί κανένα παιδί ἔκτοτε δέν ἀπέθανε. Αὐτό ἐνθυμοῦμαι καί ἐγώ στό χωριό μου τό 1960, ὅπου ἐβγάλαμε τήν εἰκόνα τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἱερέα μας, καί  παρακαλέσαμε τόν Ἅγιο γιά τήν ἐπιδημία τῆς πανώλης πού εἶχε τότε ἐνσκήψει.

Ἐάν εἴχατε καί ἐσεῖς, ὅπως διατείνεσθε, πίστιν σάν τόν κόκκο τοῦ σινάπεως, θά εἶχε ἐξαφανισθῆ μέ θαῦμα Θεοῦ ὁ ἰός τῆς γρίππης. Προχθές ἑώρτασε ἡ Ἐκκλησία μας, τόν Ἅγιο Χαράλαμπο, τόν κατ᾿ ἐξοχήν διώκτην τῶν ἐπιδημιῶν, τῶν ἀκρίδων ἀπό τά χωράφια καί ὅλων τῶν ἀσθενειῶν. Ἐάν δέν πολεμούσατε τήν Ἐκκλησία μας, θά ἔπρεπε προχθές νά ἐγένοντο λιτανεῖες μέ τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου στούς δρόμους, μέ προσευχές καί δεήσεις γιά νά ἀποφευχθῆ τό κακό. Ἔτσι, ἔκαμαν οἱ πρόγονοί μας καί οἱ Ἅγιοί μας θαυματουργοῦσαν. Πιστεύω καί οἱ γονεῖς σας νά συμμετεῖχαν σ᾿ αὐτές τίς πάνδημες προσευχές τοῦ λαοῦ μας μέ ἐπικεφαλῆς τούς ἐπισκόπους καί ἱερεῖς μας. Καί τό θαῦμα τοῦ Θεοῦ γινόταν, ἀμέσως μέ τήν δυνατή ἐπέμβασι τῶν Ἁγίων μας. Σέ περίοδο ἀνομβρίας, οἱ ἄνθρωποι κρατοῦσαν καί τίς ὀμβρέλλες στά χέρια τους γιά νά μή μουσκέψουν στήν ἐπιστροφή τους!

Σήμερα Ἐσεῖς ἐγίνατε, ἔτσι δυναμικά καί ξαφνικά, καί οἱ θρησκευτικοί μας ἡγέτες, πού θά μᾶς πῆτε πότε νά ἀνοίξουμε καί πότε νά κλείσουμε τίς Ἐκκλησίες μας. Ἐσεῖς θά μᾶς καθορίσετε καί τόν ἀριθμό τῶν εἰσερχομένων Χριστιανῶν μας! Ἐσεῖς, θέλετε μέ τά ἀνίσχυρα καί γελοῖα μέτρα σας νά ἐπιτιμήσετε καί νά διώξετε τόν ἰό. Ἄλλος παρεχώρησε τόν ἰό καί Αὐτός Μόνος ἠμπορεῖ νά τόν ἐξαφανίσει. Εἶναι ὁ Θεός καί Σωτήρας μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀγαπᾶ καί μέσω τοῦ ἰοῦ αὐτοῦ ἐπιθυμεῖ πατρικῶς νά μᾶς ὁδηγήσει στήν μετάνοια καί στήν σωτηρία τῶν ψυχῶν μας.  Ὄχι Ἐσεῖς, ἔστω καί ἄν χρησιμοποιήσετε τά πιό σύγχρονα ἰατρικά καί πολεμικά σας ὄπλα.

Πιστεύω νά τό ἔχετε ἀντιληφθῆ, ὅτι ματαιπονεῖτε καί καθημερινά ἀνεβάζετε τό θερμόμετρον τῆς ἀγανακτήσεως τοῦ λαοῦ μας ἐναντίον σας. Καί δέν θά ἠμπορέσει οὔτε ἡ Ἀστυνομία καί τά ΜΑΤ νά σᾶς ὑπερασπισθοῦν, διότι καί αὐτοί θά ἑνωθοῦν μέ τόν χαροκαμένον λαό μας, ζητῶντας ὅλοι τήν ἐλευθερία, πού εἶναι δῶρον τοῦ Θεοῦ. Αὐτό συνέβη καί στήν Ρουμανία τό 1989, ὅπου ὁ στρατός ἀντί νά στραφῆ ἐναντίον τοῦ λαοῦ, ὅπως διατάχθηκε ἀπό τόν δικτάκτορα Ν. Τσαουσέσκου, ἑνώθηκε μέ τόν λαό. Κάι ἔτσι σωριάσθηκε στό χῶμα ἡ κομμουνιστική τους ἰδεολογία!  Ζητεῖ ὁ λαός μας νά ἐπιστρέψει στίς πατρογονικές του ρίζες καί παραδόσεις καί δέν τόν ἀφήνετε. Μέ τήν ἁγία πίστι πού διαθέτει ἠμπορεῖ νά κατεβάσει ἀπό τόν οὐρανό στήν γῆ τό ἔλεος καί τήν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ μας. Λίαν προσεχῶς, ἴσως τό ἔχετε ἀντιληφθῆ, θά εἶσθε τά μόνα πρόσωπα, τά ὁποῖα θά μισήσει ὁ λαός μας, θά τά καταδιώξει καί θά ζητήσει μέ δυναμικά μέσα τά δικαιώματά του καί τήν ἐλευθερία του.

Εἶναι ἡ τελευταία κραυγή μας ἀπό τό Ἅγιον Ὅρος. Ἀφῆστε τόν λαόν μας ἐλεύθερον. Ἀφῆστε ἀνοικτές τίς Ἐκκλησίες μας. Ἀφῆστε τά καταστήματα, τίς ἐπιχειρήσεις καί τό ἐμπόριο ἐλεύθερα νά ἐπιζήσει καί νά ἐπιβιώσει ὁ λαός μας. Ἐλᾶτε καί Ἐσεῖς μαζί μας. Πάρτε ὑπόδειγμα θρησκευόμενου ἀνθρώπου, τόν γείτονά σας κ. Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος γονατίζει μαζί μέ τόν λαό του σέ ὧρες τῆς μιαρᾶς προσευχῆς τους στά τζαμιά τους! Ξέρει ὁ λαός μας νά πολεμεῖ τήν κάθε δοκιμασία τῆς ζωῆς του μέ τήν θεία βοήθεια καί τό ἔλεος τοῦ Φιλανθρώπου Θεοῦ μας.

Σᾶς εὐχόμεθα καλή μετάνοια καί ἐπιστροφή στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του,  πρίν εἶναι πολύ ἀργά γιά Ἐσᾶς.

Μετά τιμῆς

Ὁμάδα Ἁγιορειτῶν Πατέρων.

Υ.Γ. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΕΤΕ ΤΌ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΌ ΠΑΝΤΟΥ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΩΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΓΑΠΟΥΜΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ.


Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2020

ΚΕΡΚΥΡΑΣ κ.κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ - "ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΗΣ, ... ΕΜΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ Ο ΘΕΟΣ"


Ὁ Ἁρχιεπίσκοπος εἶπε «πρῶτα ὁ ἄνθρωπος».
Ἐμεῖς πιστεύουμε «πρῶτα ὁ Θεός».

Πραγματοποιήθηκε το πρωί της Πέμπτης 10 Σεπτεμβρίου 2020 στο Πνευματικό Κέντρο το 18ο Ιερατικό Συνέδριο της Ι.Μ. Κερκύρας, με ομιλητές τον κ. Νικόλαο Ξιώνη, καθηγητή της Δογματικής, της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και τον κ. Σπύρο Χριστόφιλο, Δρ. Νομικής και μάχιμο Δικηγόρο.

Τίτλος του φετινού Συνεδρίου ήταν “Αναστοχασμοί και προκλήσεις στην εποχή της πανδημίας”.

Στην προσφώνησή του ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε τα εξής : “ ἡ κρίση ἀπεκάλυψε τά ἐλλείμματα πίστεως τά ὁποῖα ὑπάρχουν καί σέ κλῆρο καί λαό. Ἡ ὀλιγοπιστία ὅμως ἔχει μία πολύ σοβαρή συνέπεια, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ λεπτό ποιμαντικό χειρισμό. Εἶναι ἡ πρόκληση διασπάσεως, διχασμοῦ, διαλύσεως τῆς ἑνότητος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Καί ἐντός τῆς Ἐκκλησίας χωριστήκαμε σέ ζηλωτές καί ὀρθολογιστές, σέ ἀμφισβητίες τῆς πανδημίας καί σέ ὑποταγμένους στά κελεύσματα τοῦ κράτους, σέ δυναμικούς καί σέ φοβικούς, σέ αὐτούς πού θέλουν νά ἔχουν λόγο καί σέ σιωπηλούς. Παρότι εἶναι δεῖγμα ὑγείας τό νά ἔχουμε διαφορετικές ἀπόψεις καί ἀπόδειξη ὅτι μᾶς δόθηκε ἀπό τόν Θεό ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως καί τῆς κρίσεως, ἐν τούτοις ἄν ἐπικρατήσει ἡ ἄποψη ὅτι πιστός πραγματικά εἶναι αὐτός πού ἀκολουθεῖ τήν μία ἤ τήν ἄλλη ἄποψη, τότε ὁ διάβολος ἐπέτυχε τόν μεγαλύτερο στόχο του: νά γεννήσει ἀφορμές φατριασμοῦ, ἀκοές σχισμάτων, ἀμύντορες τῆς Ὀρθοδοξίας καί προδότες, μέ ἀποτέλεσμα νά κινδυνεύουμε νά φανατιστοῦμε, νά περιφρονήσουμε, νά μήν ἀγαποῦμε. Θά γίνω συγκεκριμένος ποιμαντικά. Ὅλοι ὅσοι θέλουν νά εἶναι μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ εἶναι ποίμνιό μας. Γιά παράδειγμα, στό ζήτημα τῆς χρήσεως τῆς μάσκας δέν ἔχουμε δικαίωμα νά διχάσουμε τόν λαό μας. Ἄς ἀφήσουμε τόν καθέναν πιστό καί πολίτη νά ἀποφασίσει τί θά κάνει. Οἱ νόμοι τῆς πολιτείας εἶναι συγκεκριμένοι, ὅπως καί ἡ πεποίθησή μας ὅτι στόν χῶρο τοῦ ναοῦ ὑπάρχει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἁρχιεπίσκοπος εἶπε «πρῶτα ὁ ἄνθρωπος». Ἐμεῖς πιστεύουμε «πρῶτα ὁ Θεός». Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι θά πρέπει νά ἐξορίσουμε ἀπό τόν ναό, δίκην εἰσαγγελέων ἤ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ὅσους ἔχουν τήν μία ἤ τήν ἄλλη πεποίθηση. Σέ ζητήματα μή δογματικά πρέπει νά ὑπάρχει διάκριση καί ἀγάπη. Σέ ζητήματα πίστεως ὅπου δέν χωρᾶνε δεύτερες γνῶμες, ὅπως στό τῆς θείας κοινωνίας, ἐκεῖ δέν χωροῦν συμβιβασμοί“.

Επιπλέον ο κ. Νεκτάριος υπογράμμισε ότι «δέν μποροῦμε νά ἀμφισβητήσουμε τό γεγονός ὅτι συντελεῖται ἕνα παγκόσμιο πείραμα φόβου καί ὑπακοῆς, στό ὁποῖο ἡ κρατοῦσα πολιτεία καί στήν Ἑλλάδα καί στήν Εὐρώπη, δέν εἶναι ρπόθυμη νά ἀκούσει προβληματισμούς καί ἄλλες ἀπόψεις. Τό ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς χρήσεως τῆς μάσκας στά σχολεῖα κατέδειξε μία ἀνελεύθερη λογική πού ἔχει ἐπιρατήσει. Εἶναι ἄλλο οἱ κανόνες τῆς πολιτείας καί ἄλλο ἡ κατάργηση τοῦ δικαιώματος τῶν ἀνθρώπων νά ἔχουν ἄλλη ἄποψη, μέ τήν διενέργεια εἰσαγγελικῶν ἐρευνῶν γιά νά τρομοκρατηθοῦν γονεῖς πού δέν θέλουν τό παιδί τους νά φορᾶ μάσκα στό σχολεῖο, γιά σοβαρούς λόγους, γιά τούς ὁποίους δέν ἔχουν δοθεῖ κατά τή γνώμη μας ἐπαρκεῖς ἀπαντήσεις πού νά τούς ἀντικρούουν. Ὑπάρχει μία συνεχής παραβίαση τῆς ἐλευθερίας μας, στό ὄνομα τῆς ὑγείας, πού δέν δικαιολογεῖται οὔτε συνταγματικά οὔτε καί στήν πράξη. Πλαστήκαμε ἐλεύθεροι. Δέν πρέπει δῆθεν «γιά τό καλό μας» τήν ἐλευθερία μας νά τήν ἀπεμπολοῦμε τόσο εὔκολα. Ἀπό τήν ἄλλη δέν πρέπει νά εἴμαστε καί ἐπαναστάτες χωρίς αἰτία. Ἡ ἀμφισβήτηση ὅτι ὑπάρχει κορωνοϊός δέν δικαιολογεῖται. Ἡ ἀσθένεια ὑπάρχει. Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι θά πάψουμε νά συλλογιόμαστε ἐλεύθερα, θά πάψουμε νά ζοῦμε. Τό νά τηροῦμε κάποια στοιχειώδη μέτρα ἐπιβάλλεται. Τό νά προσέχουμε ὅταν ἔχουμε κάποια ὕποπτα συμπτώματα ἐπιβάλλεται. Τό νά λέμε ΝΑΙ σέ ὅλα δέν ξέρω κατά πόσον εἶναι θεμιτό».

Ο κ. Νεκτάριος έκλεισε τις σκέψεις του λέγοντας: «Ἡ Ἐκκλησία δέν διεκδικεῖ πολιτικό ρόλο, μέ τήν ἔννοια τοῦ νά κρίνει κόμματα καί νά ὑποστηρίζει συγκεκριμένες ἰδέες ἤ πολιτικούς. Ἡ Ἐκκλησία ζητᾶ στά πλαίσια τῶν διακριτῶν ρόλων μέ τήν Πολιτεία τόν σεβασμό στήν θρησκευτική μας ἐλευθερία. Ζητᾶ νά γίνει σεβαστή ἡ πεμπτουσία τῆς λατρείας μας πού εἶναι ἡ Θεία Εὐχαριστία. Τό δικαίωμα οἱ ναοί νά εἶναι ἀνοιχτοί. Σέβεται τούς νόμους τῆς πολιτείας, ἀλλά ζητᾶ καί ἀπό αὐτήν νά σεβαστεῖ τό δικαίωμα τῆς πίστεως. Δέν εἴμαστε δημόσιοι ὑπάλληλοι γιά νά κοινοποιοῦμε ἐγκυκλίους. Θέλουμε νά ἔχουμε ἄποψη καί νά τήν συζητοῦμε μέ τό κράτος. Νά βοηθοῦμε, χωρίς ὅμως νά ὑποτασσόμαστε. Ἄς μᾶς πείσουν, ὄχι ὅμως νά μᾶς καταπιέσουν. Ὅταν οἱ νόμοι καί οἱ κανόνες δέν ἀμφισβητοῦν τά ὅσα πιστεύουμε ἤ δέν θίγουν τήν προσωπικότητά μας, τό πρόσωπό μας, ἐπιβάλλεται νά τούς ἀκολουθοῦμε. Ὀφείλουμε ὅμως νά ἐπισημάνουμε ὅτι ὑπάρχει ἕνα κλίμα καχυποψίας καί ἀρνητικότητος ἀπό πλῆθος πιστῶν ἐναντίον τῆς Πολιτείας, ὅπως καί ἀπό πολλούς μή πιστούς. Ἄς πείσει λοιπόν μέ καλοπροαίρετο διάλογο καί ὄχι μέ «νταηλίκια» ἤ μέ ὁλοκληρωτικές νοοτροπίες ἡ πολιτεία γιά ὅ, τι κρίνει πώς πρέπει νά ἐφαρμόσουμε».

Στην εισήγηση της κ. Θάνου έγινε αναφορά στην παραβίαση του Συντάγματος κατά το κλείσιμο των ναών την περίοδο της πανδημίας, καθώς δεν τηρήθηκε η αρχή της αναλογικότητας, ενώ επισημάνθηκε ότι η τήρηση των μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας δεν δικαιολογεί την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διότι μπαίνουμε σε άλλες ατραπούς. Αυτό φάνηκε από τις αποφάσεις και των ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Στην εισήγησή του ο κ. Ξιώνης ανέφερε ότι διαπιστώνουμε σήμερα μία τάση επιστροφής των πιστών χριστιανών στην προβαπτισματική κατάσταση, από την πνευματική κατάσταση κοινωνίας με τον Χριστό που κορυφώνεται στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, σε έναν ηθικό τρόπο ζωής εν είδει μωσαϊκού νόμου, από την ελευθερία της πίστεως και την απελευθέρωση από την συμβατικότητα της ζωής σε έναν ηθικό και κοινωνικό τρόπο συμπεριφοράς. Οι σημερινοί χριστιανοί και ακόμη χειρότερα ιερείς και επίσκοποι που εμπιστεύονται τον νόμο των ανθρώπων (αυθεντοποιώντας τους «ειδικούς» επιστήμονες) και απορρίπτουν την εμπειρία της Εκκλησίας με το να φοβούνται εντός της μυστηριακής κοινωνίας την μετάδοση λοιμωδών ασθενειών, επιστρέφουν ως σύγχρονοι Γαλάτες στην προτέρα κατάσταση του νόμου των ανθρώπων. Η οπισθοδρόμηση αυτή είναι το αποτέλεσμα της παραποιημένης εκκλησιολογίας, η οποία βασίζεται στα νεότερα φιλοσοφικά ρεύματα της Δύσεως και ερμηνεύει την Εκκλησία ως κοινωνία ανθρώπων και όχι ως μυστηριακή κοινωνία των μελών του Σώματος του Χριστού».

Τελευταίος ομιλητής ήταν ο κ. Χριστόφιλος, ο οποίος επεσήμανε ότι ζούμε σε μία νέα πραγματικότητα προσέγγισης των πολιτών από την παγκόσμια κοινότητα, όπου δεν υπάρχει σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα όπως τον γνωρίζαμε, αλλά μόνο μία άποψη και τόνισε ότι για τους επισκόπους και τους ιερείς, όταν υπάρχει σύγκρουση καθηκόντων, το θεϊκό δίκαιο προηγείται του ανθρωπίνου. Είναι άλλο να τηρούμε τους νόμους και άλλο να σιωπούμε μπροστά στην αντισυνταγματικότητά τους.

ΠΗΓΗ : https://imcorfu.gr/%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b5%cf%83-%cf%84%ce%b7%cf%83-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%b1%cf%83-%cf%83%cf%84%ce%bf-18%ce%bf-%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%84/



Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2020

ΟΣΑ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΡΡΗΘΕΙ ΗΔΗ ΠΡΟ ΤΟΥ 2015 ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ


21 - 8 - 2015
ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ.
Τώρα πια που βλέπετε όλα τα γεγονότα,
να γίνονται στη χώρα σας όπως Εγώ σας τα είπα,

έρχομαι πάλι ο Κύριος να σας ενημερώσω,
να σας δώσω συμβουλές απ’ τα δεινά, για να σας σώσω.

Δεν θ’ αργήσει ο καιρός, που θάρθουν ένα – ένα,
ό,τι οι άγιοι είπανε και ό,τι είναι γραμμένα.

Γνωρίζετε πολύ καλά κάθε προφητεία,
γι’ αυτό εφοδιαστείτε γερά με θάρρος και ανδρεία.

Όποιος αυτή την εποχή ομολογεί Θεό,
να ξέρει, ότι στη ζωή του θα με έχει αρωγό.

Και όποιος αγωνίζεται για κάθε τι ελληνικό,
για την γλώσσα, την ιστορία σας και τον πολιτισμό,

να μην φοβάται τίποτα ο άνθρωπος αυτός.
Γιατί θα έχει όλη την ευλογία από τον Ιησού Χριστό.
Αγγέλους θα έχει γύρω του, και όλους τους αγίους
και τρίχα δεν θα πειραχτεί από την κεφαλή του.

Κοντά του θα είναι η μητέρα μου που πάντα θα τον σκέπη,
γι’ αυτό αόρατος και ορατός εχθρός, μακριά απ’ αυτόν θα τρέχει.

Μη σας τρομάζει τίποτα, ό,τι κι αν δείτε,
ό,τι κι αν ακούσετε μην τρομοκρατηθείτε.

Πάρτε στα χέρια το σταυρό, πάρτε το κομποσχοίνι,
κάντε νηστεία, προσευχή, και θα είστε εν ειρήνη.

Αυτά είναι τα όπλα τα πνευματικά, που έχει ο στρατός μου
και είναι στην πρώτη τη γραμμή, με όλο τον ουρανό μου.

Πρέπει όμως και να ξέρετε, σαν άνθρωποι που είστε,
αυτόν τον δύσκολο καιρό πώς να πορευτείτε.

Καλό θα είναι τέκνα μου να δώσετε τα χέρια,
στο φίλο μα και στον εχθρό όλοι να γίνετε ένα.
Δώστε αγάπη πρώτα εσείς, και έπειτα εκείνοι
και γίνετε ομάδες δυνατές για ελεημοσύνη.

Γίνετε όλοι εθελοντές, σε ό,τι ο καθένας ξέρει
και δώστε δωρεάν τις γνώσεις σας, σ’ αυτόν που θα τις θέλει.

Δάσκαλοι και καθηγητές βρείτε παλιά βιβλία
και κάντε μαθήματα δωρεάν, έξω απ’ τα σχολεία.

Και εσείς γιατροί και τέκνα μου, να γίνετε ανάργυροι τούτη την ώρα,
που σας χρειάζεται ο λαός αλλά και τούτη η χώρα.

Και οι Γεωπόνοι δωρεάν να δίνουν οδηγίες,
για να σπαρθεί όλη η γη να δίνει ευλογίες.

Βρείτε τους σπόρους τους παλαιούς και ρίχτε τους στη γη σας,
ρίχνετε συνέχεια αγιασμό και η σοδιά θα είναι δική σας.

Όποιος θελήσει δωρεάν να δίνει στη ζωή του,
να ξέρει πως από Εμένα, θα έχει την αμοιβή του.

Γιατί όλους τους εργάτες μου ξέρω να τους αμείβω,
υλικά αλλά και πνευματικά πολλά καλά τους δίνω.

Κάνετε ομάδες μικρές, που γρήγορα θα μεγαλώνουν,
και οι διακονίες σας θα σας δυναμώνουν.
Όποιος με αγάπη ασχοληθεί με τον αδελφό του,
θα φύγει απ’ την κατάθλιψη και από τον εαυτό του.

Θα πάρει δύναμη πολλή, υγεία, ευτυχία,
θα δίνει μαθήματα ανθρωπιάς μέσα στην κοινωνία.

Και αν δεν έχετε φάρμακα μην απογοητευτείτε,
γιατί την δόξα του Θεού ήρθε η ώρα να δείτε.

Με λάδι θα σταυρώνεστε από τους αγίους,
με αγιασμό και προσευχή, αλλά με την πίστη κυρίως.

Όλα αυτά τέκνα μου θα είναι τα φάρμακά σας,
την ίαση θα βρίσκετε στο σώμα σας και στην καρδιά σας.

Όπως καταλάβατε βαδίζετε πια μόνοι,
χωρίς βοήθεια κρατική, βάρκα χωρίς τιμόνι.

Αντίθετα θα βιώσετε πόσο είναι εχθροί σας
και πόσο πολύ σας πρόδωσαν όλοι οι πολιτικοί σας.

Αντισταθείτε σ’ όλα αυτά, πρώτα με τη συνείδησή σας,
και έπειτα να φωνάξετε την πίστη την τρανή σας.

Φωνάξτε ότι είστε Έλληνες και Ορθόδοξοι Χριστιανοί,
και ότι είναι για εσάς καμάρι, είναι για εσάς τιμή!

Γιατί είστε το αλάτι ολόκληρης της γης,
και αν φύγει η αλμύρα πώς θ’ αλατιστεί αυτή;

Δεν σας εγκαταλείπω ποτέ τέκνα μου αγαπητά,
είμαι μαζί σας συνεχώς, είμαι σε σας κοντά.

Όλοι αυτοί που πούλησαν την άγια ετούτη γη,
μπροστά τους θα με βρούνε τίποτα δεν θα ολοκληρωθεί.

Έχετε εμπιστοσύνη στα σχέδια τα θεϊκά μου,
καμιά υπογραφή δεν ισχύει, παρά μονάχα η δικά μου! Αμήν.

ΠΗΓΗ : ΤΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑΣ, ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2016, σ. 41 κ.ε.



Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2020

Ο «ΜΟΛΥΣΜΕΝΟΣ» ΑΓΙΑΣΜΟΣ !


ΣΑΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΩ  μετά λύπης αλλά και θυμηδίας ένα γεγονός που έζησα πριν λίγες ημέρες σε σπίτι ευλαβών Χριστιανών όπου είχα επισκεφθεί προς τέλεσιν Αγιασμού.

-Αφού με τρατάρανε λίγο κρύο νερό μαζί με νερατζάκι και μόλις σηκώθηκα να φτιάξω τα Ιερά μου με ρωτά η νοικοκυρά:
-Πάτερ να σας δώσω λίγο οινόπνευμα να βάλετε στα χέρια σας;
-Γιατί;
-Εεε πιάσατε τόσα πόμολα και πόρτες στην πολυκατοικία πρίν, μην πιάσετε έτσι και το νερό του Αγιασμού, υπάρχει και κορωνοϊός!
-Μα είσαι στα καλά σου ευλογημένη;Είναι πιο δυνατό ένα μικρόβιο από τον Κτίστη των απάντων Θεόν και την χάρη Του;Άλλωστε μας βεβαιώνει ο Κύριος στα κατά Μάρκον Ευαγγέλιον πως με την δύναμη του Ονόματός μου θα κάμετε με τα χέρια σας θαύματα.(Μαρκ.ιστ΄-18)
Σαν με είδε ανυποχώρητο το δέχτηκε με ευγενική δυσφορία όπου και αμέσως έβαλα «Ευλογητός».
Όμως μου το κρατούσε για το τέλος.
Είπα τα ιερά λόγια της Αγίασης και με το που πήγα να ρίξω με τον βασιλικό Αγιασμό εις την ευλαβή οικίαν της γεμάτη με Εικόνες από προσκυνήματα  σε Μοναστήρια  ,με σταμάτησε.
-Δεν πειράζει Πάτερ,μην κουράζεστε,θα τον ρίξω εγώ μετά.
Κατάλαβα λέω, «ας τον τρελό στην τρέλα του.»
Έκαμα αγανακτισμένος την απόλυση τους χαιρέτισα προσηνής και μόλις κατέβηκα και βγήκα από την πολυκατοικία είδα την ευσεβή αμνάδα να πετάει τον Αγιασμό στην γλάστρα του μπαλκονιού της για να μην μολυνθεί το σπίτι της από τον «ανθυγιεινό» και «μολυσμένο»Αγιασμό.

π.Διονύσιος Ταμπάκης

ΠΗΓΗ : http://trelogiannis.blogspot.com/



Δευτέρα 17 Αυγούστου 2020

KOΡΩΝΟΪΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ


Ο covid-19 είτε ‘’φυσικός’’, είτε δημιουργημένος σε ‘’πονηρά’’ βιοτεχνολογικά εργαστήρια μάς αναγκάζει σαν ορθοδόξους χριστιανούς να τον αντιμετωπίσουμε Αγιοπνευματικά. Μας οδηγεί σε καλοπροαίρετη θεοδικεία, δηλαδή αναρωτιόμαστε γιατί ο Χριστός μας επιτρέπει να βιώνουμε βάσανα και πειρασμούς κατά την επίγεια ζωή μας.

Όλοι μας ξέρουμε από την θεόπνευστη ζωή και θεολογία μας –σαν ορθόδοξοι χριστιανοί- ό,τι μεταπτωτικά –δηλαδή από τότε που αρχίσαμε συνειδητά να αρνιόμαστε στον Αγιοτριαδικό Θεό μας να μάς αγιοποιεί και σοφοποιεί πάσχουμε όλοι μας τις ίδιες ακριβώς ψυχοσωματικές συνέπειες αυτής της απόλυτα ευσυνείδητης ελεύθερης άρνησης.

Ας είμαστε ειλικρινείς: το ίδιο προπατορικό αμάρτημα το επαναλαμβάνουμε σταθερότατα στην καθημερινή μας επίγεια ζωή. Η Αγία Τριάδα εδώ και 13,8 δις χρόνια συνέχει και συγκροτεί και εξελίσσει όλο το άλογο υλικό Συμπάν, άμεσα με την Άκτιστη Θεία Ενέργεια Της χωρίς Φυσικούς Νόμους. Έτσι τα λεγόμενα φυσικά φαινόμενα είναι θεϊκά ενεργήματα. Ο πατήρ δια του Λόγου (προ και μετά την σάρκωσή Του) εν Αγίω Πνεύματι, με την Αγιοτριαδική Άκτιστη Θεία Ενέργεια Του μέσα από σεισμούς, λοιμούς, καταποντισμούς, πυρκαγιές και λοιπά νομιζόμενα από μας ‘’φυσικά κακά’’ κινεί-λειτουργεί άμεσα την ‘’μηχανή’’ του αλόγου υλικού Σύμπαντος- δηλαδή το σύνολο όλων των υλικών quanta (=πακέτων ενεργείας) που το συγκροτούν (το άλογο υλικό σύμπαν). Εξαίρεση αποτελούν μόνο τα λογικά Του κτίσματα Άγγελοι και Άνθρωποι. Ο Θεός συνέχει και συγκροτεί την ουσία των φύσεών μας –γιατί κάθε θείο κτίσμα λογικό ή όχι είναι υλικό σε σύγκριση με τον μόνο αυθύπαρκτο και άυλο Αγιοτριαδικό μας Θεό. Η εξαίρεση έγκειται ό,τι σαν λογικά θεία κτίσματα (πνεύματα οι Άγγελοι, ψυχοσωματικοί οι Άνθρωποι) έχουμε σχέση ελεύθερη με τον Θεό μας διαπροσωπική, θετική ή αρνητική. Θετική όταν τον αφήνουμε να μας αγιοποιεί και σοφοποιεί, αρνητική όταν του το αρνιόμαστε, πάντα συνειδητά και ελεύθερα.

Αν εμείς οι επίγειοι ψυχοσωματικοί, μεταπτωτικοί Άνθρωποι δεν αμαρτάναμε αμετανόητα –όπως προπεριγράψαμε τότε ο Θεός μας θα μάς φώτιζε και δόξαζε εξελίσσιμα, καθημερινά, αδιάκοπα. Μόνο τότε θα βιώναμε όλα τα θεία ενεργήματα –που ακροθιγώς αναφέραμε- χωρίς να υποφέρουμε ψυχοσωματικά από όσα τώρα μας φαίνονται κακά. Αυτό μάς το επιβεβαιώνουν στην πράξη όλοι οι επίγειοι Άγιοι μας όταν κατά την επίγεια ζωή τους ζούσαν ενίοτε εμπειρίες Θεοδωρήτου Δοξασμού. Αυτό συνέβαινε και πριν την σάρκωση του Λόγου (π.Χ.) και μετά την σάρκωση του Λόγου (μ.Χ.) Τρανά και ελαχιστότατα δειγματοληπτικά παραδείγματα: Τον 6ο π.Χ. αιώνα τα τρία εβραιόπουλα παρέμειναν άκαυστα ριγμένα από τον Ναβουχοδονώσορα μέσα σε φοβερότατο πυρ. Τον ίδιο αιώνα ο Δανιήλ παίζει με φοβερά λιοντάρια σαν με γατάκια μέσα στον λάκκο των λεόντων, που τον έριξε ‘’τιμωρητικά’’ ο Ναβουχοδοωώσορ.

Μετά Χριστόν από τον 1ο μ.Χ. αιώνα ως σήμερα τον 21ον μ.Χ. αιώνα οι ιερομάρτυρες και οσιομάρτυρες Ορθόδοξοι Άγιοι – δοξασμένοι από τον Χριστό μας, αντέχουν φρικτότατα ψυχοσωματικά μαρτύρια και θανάτους σωματικούς με υπομονή, συγχωρητικότητα, ταπείνωση, αγάπη όλα σε αγιοπνευματική αναμάρτητη ποιότητα.

Μέχρι σήμερα 2020 μ.Χ. τέτοιοι μάρτυρες αριθμούν περίπου 150 εκατομμύρια, χονδρικά. Επίσης τέτοιοι δοξαζόμενοι ορθόδοξοι Άγιοι –μάρτυρες ή όχι- βιώνουν ενίοτε άρση των αδιαβλήτων (=ακατηγορήτων) παθών όπως πείνα, δίψα, σωματικές-ψυχικές παθήσεις, σωματικό θάνατο, σωματικά ένστικτα κ.ο.κ. Ας θυμηθούμε βίους σαν του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου (1ος μ.Χ. αιώνας), Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ (18ος-19ος μ.Χ. αιώνας) κ.ο.κ. Τα υπενθυμίζουμε όλα αυτά για να αλληλοδιδαχθούμε ότι όταν αφήνουμε τον Θεάνθρωπο Χριστό μας –τον σαρκωμένο Λόγο- να μας αγιοποιεί και σοφοποιεί σαν Πατέρας και Γιατρός μας μέσα στην μήτρα της Θεοτόκου (ορθόδοξη Εκκλησία μας), της μανούλας μας, της Παναγίτσας μας, μαζί –στην ίδια μήτρα με όλα μας τα Άγια αδελφάκια Αγίους, Αγγέλους και Αγίους Ανθρώπους-. (Ανθρώπους ζωντανούς και κεκοιμημένους, επιγείους και επουρανίους ορθοδόξους Αγίους).

Ο Χριστός μας δεν αγιοποιεί κανέναν επίγειο ή επουράνιο Άγιο άνθρωπο ατομικά αλλά μόνον ενδοεκκλησιαστικά μαζί και μέσα στην Θεοτόκο μαζί με όλους τους Αγίους Αγγέλους και ανθρώπους. Γι’ αυτό και όλους τους καλοπροαιρέτους δικαίους και ευσυνειδήτους ετεροδόξους και αλλοδόξους θα τούς βαπτίσει ορθοδόξους είτε κατά την επίγεια είτε κατά την μεταθανάτια ζωή τους. Είτε δια κανονικού ορθοδόξου ιερέως του, είτε άμεσα ο ίδιος. Τρανό παράδειγμα οι εισπηδητικότες μάρτυρες εθνικοί των πρώτων τριών μ.Χ. αιώνων που δεν τους βάπτισε δια κανονικού ορθοδόξου ιερέως ο Χριστός μας αλλά άμεσα ο ίδιος μέσα στο αίμα τους (κλασσικό παράδειγμα δυο από τους βασανιστές εθνικούς (=ειδωλολάτρες) στρατιώτες του Αγίου Χαραλάμπους (3ος μ.Χ. αιώνας).

Μη ξεχνάμε ό,τι ο Χριστός μας ο ίδιος αμεσότατα- είτε δια του κανονικού ορθοδόξου επισκόπου ή ιερέα Του είτε χωρίς αυτόν –όταν ο ιερέας λείπει λόγω ειδικών συνθηκών όπως προπεριγράψαμε- ο ίδιος ο Χριστός μας, τονίζουμε εμφαντικά μάς βαπτίζει, εξομολογεί, συγχωρεί, λειτουργεί, αγιάζει, κοινωνεί, μνημονεύει, παντρεύει κ.ο.κ.

Στην ορθόδοξη εκκλησία μας ο κανονικός ιερέας δεν αντιπροσωπεύει τον Χριστό, που δήθεν περιορίζεται μόνο στον ουρανό (παπισμός) αλλά τον εκπροσωπεί, δηλαδή είναι η αισθητή παρουσία του Χριστού. Ο Άγιος Νεκτάριος και άλλοι Άγιοι όταν χρησιμοποιούν για τον ορθόδοξο ιερέα την λέξη αντιπρόσωπος Χριστού την εννοούν με την ορθόδοξη σημασία της, δηλαδή εκπρόσωπος Χριστού.

Λοιπόν επανερχόμαστε στο κύριο θέμα μας. Κατά τον Χριστοδώρητο δοξασμό τους οι επίγειοι συνάνθρωποι μας ορθόδοξοι άγιοι, νιώθουν ψυχοσωματικά όλα αυτά που προπεριγράψαμε. Όταν είναι μόνον καθερώμενοι ή φωτισμένοι βιώνουν έντονα την ορθόδοξη χαρμολύπη. Χαρά γιατί αισθάνονται μέσα τους και γύρω τους την έντονη αισθητή παρουσία (ψυχοσωματική πάντα) του Πατερούλη και Ιατρού του Χριστού, της Μανούλας τους Υπεραγίας Θεοτόκου και των Αγίων Αδελφών τους Αγγέλων και Ανθρώπων (Ανθρώπων ζώντων και κεκοιμημένων). Νιώθουν σαν βρέφη που τα περιποιούνται οι γονείς τους και όλα τους τα αδελφάκια (μικρά και μεγάλα). Άρα δεν νιώθουν μοναξιά και ανασφάλεια.

Βέβαια πότε-πότε παιδαγωγικά ο Χριστός μας τους περιορίζει αυτή την αίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς. Έτσι οι άγιοι επίγειοι συνάνθρωποι μας καταλαβαίνουν έμπρακτα πόσο αδύναμοι είναι χωρίς τον Χριστοδώρητο αγιασμό (κάθαρση, φωτισμό, θέωση-δοξασμό). Για τον ίδιο λόγο παραχωρεί ο Χριστός να τους πειράξουν οι δαίμονες με τους φανταστικούς κακούς λογισμούς. Έτσι οι άγιοι μας καταλαβαίνουν πόσο αμαρτωλοί είναι και πόση ανάγκη έχουν της θείας βοηθείας. Γι’ αυτό και ο Χριστός μας –κατά την επίγεια ζωή τους δεν τους μεταμορφώνει τελείως τα διαβλητά (=κατηγορήσιμα) ψυχοσωματικά πάθη τους (3φ=φιλοδοξία, φιλαργυρία, φιληδονία κ.ο.κ.) σε άγιες αρετές (=εξαγιασμένα ψυχοσωματικά πάθη).

Όταν οι Δαίμονες –κατά Θεία πάνσοφη παιδαγωγική παραχώρηση μάς πειράζουν μέσω φανταστικών λογισμών ή και αισθήσεων άθελά τους μας ωφελούν. Το κάνουν βέβαια από κακή προαίρεση, δηλαδή μας προτρέπουν να ικανοποιούμε με λογισμούς, λόγους, πράξεις τα διαβλητά ψυχοσωματικά μας πάθη γιατί μόνον έτσι αρνιόμαστε στον Χριστό μας να μας αγιοποιεί και σοφοποιεί –όπως προείπαμε- και παγιωνόμαστε τόσο στο κακό που από τώρα και αιώνια συνειδητά –μη γένοιτο- να αρνιόμαστε να μας αγιοποιεί και σοφοποιεί. Δηλαδή δοκιμάζεται η ελεύθερη και συνειδητή μετάνοια ή αμετανοησία μας, καταλαβαίνουμε την φοβερή μας αμαρτωλότητα που είναι ο μεταδοτικότατος υπερμολυσματικός ‘’κορωνοϊός’’ της αμαρτίας μας, από τον οποίο συμπάσχουμε συναμφότεροι και αλληλομολυνόμαστε.

Εμείς -αφελώς τώρα- με την επιδημία του συμβατικού κορωνοϊού πανικοβληθήκαμε μη χάσουμε την σωματική υγεία και ζωή μας. Τρέξαμε σε ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια γιατί αναζητήσαμε μόνο την σωματική θεραπεία από την λοιμώδη ασθένεια. Είδαμε τον Χριστό και τα Άγια Ορθόδοξα Μυστήρια σαν θεραπεία (πανάκεια) μόνον των σωματικών ασθενειών. Αυτό είναι καλό κι έτσι κάνουν όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί σε παρόμοιες περιπτώσεις. Να υπενθυμίσουμε σε όλους μας ό,τι η ιστορία επαναλαμβάνεται σταθερά σαν φωτοαντίγραφο όλους τους μεταπτωτικούς ανθρώπινους αιώνες. Μόνον η τεχνολογία εξελίσσεται. Τίποτε άλλον δεν αλλάζει. Το μόνο ‘’καινό’’ (=καινούργιο) στην πανανθρώπινη μεταπτωτική κοινή ιστορία μας είναι η ενανθρώπιση του Λόγου εδώ και 2000 χρόνια, περίπου.

Τονίζουμε επιπρόσθετα ό,τι ο Χριστός επιτρέπει τα αδιάβλητα πάθη που προπεριγράψαμε- γιατί αυτά είναι η σωματοποίηση και η συνέπεια των διαβλητών ψυχοσωματικών μας παθών και τίποτε λιγότερο (ήτοι εξαιτίας των διαβλητών παθών πάσχουμε και τα αδιάβλητα). Κύριος σκοπός του Χριστού μας είναι να καταλάβουμε ό,τι λόγω της ψυχοσωματικής αμετανόητης αμαρτωλότητας μας υποφέρουμε ψυχοσωματικά. Είναι πανεύκολο για τον Χριστό μας να θεραπεύσει κάθε αδιάβλητο σωματικό πάθος μας. Το κάνει, αν θέλει αστραπιαία. Ξέρει όμως ο πάνσοφος Θεάνθρωπος Πατέρας μας και Ιατρός μας ό,τι τότε ελεύθεροι από σωματικά βάσανα θα αμαρτάνουμε ανεξέλεγκτα. Άλλωστε αυτό ακριβώς (το να αμαρτάνουμε ανεξέλεγκτα) επιδιώκουμε να καταφέρουμε με τις επίγειες γνώσεις, επιστήμες, τεχνικές, τεχνολογίες (ιατρικές κλπ). Δηλαδή να ικανοποιούμε τα διαβλητά ψυχοσωματικά αμαρτωλά μας πάθη σωματικά υγιείς και ασφαλείς με την φρούδα ελπίδα μιάς εκκοσμικευμένης ειρήνης.  Αν και όπως τόνιζε1  ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Σέρβος Ιεράρχης 1880-1955 μ.Χ.) οι ψυχρές μας αλληλοσυγκρούσεις για ικανοποίηση της αμαρτωλότητας μας ενίοτε καταλήγουν σε θερμότατους πολύνεκρους πολέμους (που λόγω ανάπτυξης της πολεμικής τεχνολογίας γίνονται όλο και πιο καταστροφικοί και πολύνεκροι).

Ο ίδιος Άγιος στο βιβλίο του ‘’Αργά βαδίζει ο Χριστός’’2  μάς υπενθυμίζει την κοινή ορθόδοξη εμπειρία των Αγίων μας ό,τι ενώ εμείς θέλουμε για τους λόγους που προαναφέραμε, να λύσουμε κάθε πρόβλημα και πειρασμό είτε μόνοι μας (ουμανιστικά) είτε με την βοήθεια του Θεού αλλά για τους λόγους που προαναφέραμε, ευτυχώς, ο Χριστός δεν μας ικανοποιεί το αίτημά μας. Γι’ αυτό και θα επιτρέψει 2ο γύρο κορωνοϊού ή άλλους πειρασμούς που μόνον ο Ίδιος γνωρίζει και κάπως, εξελικτικά, γνωστοποιεί στην Θεοτόκο και σε κάποιους από τους Αγίους Του Αγγέλους ή Ανθρώπους.

Τονίζουμε ό,τι ο Χριστός δια του κανονικού εκπροσώπου του ορθοδόξου ιερέα Του δεν μεταδίδει καμία σωματική λοιμώδη κολλητική ασθένεια αντίθετα ο Χριστός και μέσω του εκπροσώπου Του (κανονικού ορθοδόξου ιερέα) και μέσω των Αγίων ορθοδόξων λειψάνων, εικόνων ακόμη και μέσα από την σκόνη των ορθοδόξων ναών μας αγιάζει και μας θεραπεύει και από σωματικά αδιάβλητα πάθη και από ψυχοσωματικά διαβλητά αμαρτωλά πάθη.

Ενίοτε, κατά την πάνσοφη πρόνοια Του, όπως υπενθυμίσαμε, επιτρέπει όσο και όταν πρέπει σε κάποιους από εμάς να νοσήσουμε, να κολλήσουμε συμβατική ασθένεια κλπ. μόνο για να μας βοηθήσει να μετανοήσουμε (π.χ. ο Μέγας Παχώμιος και εκατοντάδες συνασκητές μοναχοί στην εποχή του πέθαναν από επιδημία χολέρας, 4ος μ.Χ. αιών στην Αίγυπτο). Γι’ αυτό η καλύτερη προσευχή είναι, μας συμβουλεύει ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (4ος μ.Χ. αιών) είναι για εμάς τους ορθοδόξους επιγείους Αγίους (δηλαδή αγιοποιημένους και σοφοποιημένους αμαρτωλούς)  η εξής: Χριστέ μας δια της Θεοτόκου και μέσα στην Θεοτόκο όπως θέλεις και γνωρίζεις ελέησε μας δηλαδή να μας αγιοποιείς και σοφοποιείς ψυχοσωματικά από τώρα και αιώνια. Η προσευχή αποδίδεται σε νεοελληνική ορθόδοξη ερμηνεία.

***

Ο όλεθρος των παρά φύσιν σαρκικών αμαρτημάτων και των εκτρώσεων

Οι άνθρωποι ικανοποιούμε τα διαβλητά (=κατηγορητέα) ψυχοσωματικά μας πάθη (3φ=φιληδονία, φιλαργυρία, φιλοδοξία, φθόνος, κακία κ.ο.κ.) με λογισμούς, με λόγια και με έργα.

Για να συνειδητοποιήσουμε την αμετανόητη αμαρτωλότητά μας, ο Πατέρας μας και Γιατρός μας, ο Χριστός μας, επιτρέπει παιδαγωγικά να βιώνουμε τα επίχειρα (=αποτελέσματα) της αμετανόητης αμαρτωλότητάς μας.

Τα διαβλητά μας πάθη –όπως προαναφέραμε- ικανοποιούμε συνεχώς όλοι μας και περισσότερο εγώ (σας το εξομολογούμαι) με λογισμούς, λόγους και έργα. Τα επίχειρα είναι τα λεγόμενα βάσανα (λοιμοί, λιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί, πυρκαγιές, πόλεμοι ψυχροί ή θερμοί κ.ο.κ.). Αν και λόγω της πωρωμένης και επίμονης αμετανόητης αμαρτωλότητάς μας είμαστε ‘’σκληρόπετσοι’’ και ‘’αναίσθητοι’’ και πρέπει να φάμε πολύ ξύλο σαν παλιόπαιδα που είμαστε, ευτυχώς για εμάς, η Μανούλα μας η Υπεραγία Θεοτόκος και τα αδελφάκια μας, οι Άγιοι Άγγελοι και οι Άγιοι Άνθρωποι -ζωντανοί (επίγειοι) και κεκοιμημένοι-, παρακαλούν τον Χριστό μας να παιδαγωγηθούμε ελαφρά. Ας πούμε  ο Χριστός να μας ρίξει 2-3 αντί για 10 ‘’ξυλιές’’.

Ιδιαίτερη παιδαγωγία από τον Χριστό μας πάσχουμε λόγω των σαρκικών μας αμαρτημάτων όπως η ομοφυλοφιλία ή οι παρά φύσιν σαρκικές σχέσεις μεταξύ ετεροφυλοφίλων εκτός και κυρίως εντός του ιερώτατου και Αγιότατου ορθοδόξου Γάμου (τέτοιες παρά φύσιν σαρκικές ετερόφυλες σχέσεις είναι οι πρωκτικές και στοματικές που συνιστούν την γενικότερη και γενικευμένη ομοφυλοφιλική πρακτική-σωματική παραχρησία). Αυτές επηρεάζουν αρνητικότατα ολόκληρη την ψυχοσωματική οντότητα των συζύγων μέχρι τελευταίου γενετικού γονιδιόματος. Γι’ αυτό σύγχρονοι Άγιοι, όπως οι Άγιοι Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης κ.α. συμβούλευαν τα νέα ορθόδοξα ανδρόγυνα, τους υποψήφιους νέους γονείς, να τα αποφεύγουν για να μην γεννούν παιδιά σπαστικά, αυτιστικά, ομοφυλόφιλα κλπ. (δείτε αναλυτικότερα τα παρακάτω κείμενα3 ).

Επίσης φοβερά αμαρτάνουμε με τις συνειδητές εκτρώσεις, με την συνειδητή συνεργεία ιατρών γυναικολόγων-ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ. Υπάρχουν όμως και οι ασυνείδητες εκτρώσεις λόγω άγνοιας γονέων και πνευματικών ενίοτε.

Εξηγούμεθα: Ένα στείρο ανδρόγυνο επιθυμεί ολόκαρδα, καλοπροαίρετα, ένα παιδάκι. Αποφασίζει να προχωρήσει σε τεχνητή γονιμοποίηση. Προκαλείται με ειδική ορμονοθεραπεία έκτακτη ωορρηξία στην γυναίκα. Κατόπιν προσλαμβάνει ο γιατρός από τις σάλπιγγες 4-5 ωάρια, τα γονιμοποιεί εκτός μήτρας –in vitro- δανειζόμενος σπέρμα από τον σύζυγο ή συγγενή ή φίλο του ζευγαριού ή δανείζεται σπέρμα από τράπεζα σπέρματος. Τα –in vitro- γονιμοποιημένα ωάρια εξετάζονται και ξεχωρίζονται από τον γιατρό σε ‘’ζωηρά’’ δηλαδή υγιή και σε ‘’κοιμισμένα’’ δηλαδή άρρωστα. Τα ‘’κοιμισμένα’’ πετάγονται στο νεροχύτη του ιατρείου. Αν τα υγιή δεν τα θέλει η μάνα, μερικά από αυτά ή όλα φυλάσσονται μέσα σε αποθήκες ψυχρού αζώτου (-272 βαθμούς κελσίου) για τρία περίπου χρόνια. Η μοίρα τους από εκεί και πέρα είναι προκαθορισμένη και ανάλογη. Συγκεκριμένα ή πετάγονται σαν άχρηστα μετά από 3 χρόνια ή χρησιμοποιούνται για καλλυντικά γιατί περιέχουν πολλά βλαστοκύτταρα ή πωλούνται εντός τριών ετών σε άλλους υποψηφίους γονείς παρένθετους, που αδυνατούν να προσφέρουν δικά τους ωάρια και σπερματοζωάρια και αγοράζουν έτοιμα κατεψυγμένα γονιμοποιημένα ψυχοσωματικά ανθρωπάκια.

Κατά την ολιγόωρη ή τρίχρονη παραμονή τους αυτοί οι πλήρεις ψυχοσωματικοί άνθρωποι, -αδελφοί μας, παιδιά μας-, βιώνουν εντονότατη αρνητική επίδραση στην ψυχή τους έστω κι αν το κορμάκι τους είναι άπλαστο ακόμη. Μη ξεχνάμε ό,τι η ψυχή μας από το 1ο δευτερόλεπτο της ύπαρξής μας –κατά την ώρα της σωματικής μας σύλληψης, -εντός ή εκτός μήτρας- έχει δική της πλήρη αίσθηση, συνείδηση, μνήμη κλπ. που την επηρεάζει ψυχοσωματικά για όλη την επίγεια ύπαρξή της.

Γι’ αυτό ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (1907-1991 μ.Χ.) διέγνωνε βαθύτατα ψυχολογικά προβλήματα σε μεγάλους ανθρώπους, παιδιά και εφήβους γιατί οι γονείς τους οι σαρκικοί δεν τους ήθελαν σαν κυήματα και σκεφτόντουσαν να τους εκτρώσουν. Ένιωθαν σαν πεταμένα ‘’ορφανά’’ που οι σαρκικοί τους γονείς ανέχτηκαν να τα μεγαλώσουν και να μην τα πετάξουν. Όλα αυτά βέβαια όταν μετανοήσουν ορθόδοξα γονείς και παιδιά σταδιακά ο Χριστός τα θεραπεύει αλλά όχι αμέσως για να συνειδητοποιούμε τα μαύρα μας τα χάλια, -γονείς και παιδιά- και να διδάσκονται τα παιδιά αυτά να μην επαναλάβουν τα ίδια σφάλματα και λάθη με τους γονείς4 .

Ασυνείδητες εκτρώσεις γίνονται επίσης με την χρήση αντισυλληπτικού χαπιού της μιας ημέρας και με την χρήση ενδομητριακού σπειράματος. (Διαβάστε σχετικά το έγκριτο, εμπεριστατωμένο ιατρικά, άρθρο του π. Ιωακείμ Φωτίου 5 ).

***

Τα λάθη δικά μου, τα ορθόδοξα μόνο του Χριστού μας. Συγχωρέστε με που υποφέρετε τα πάνδεινα, 98% εξ’ αιτίας μου, όλοι σας αδελφάκια μου πολύπαθα και αγαπημένα. Ο Χριστός μας να σας φυλάει από εμένα και από δαιμονικούς λογισμούς όλους σας ορθοδόξους, ετεροδόξους, αλλοδόξους. Τους ορθοδόξους σαν εν Χριστώ αδελφάκια μου μέσα στην μήτρα της Μανούλας μας Θεοτόκου (Ορθοδόξου Εκκλησίας μας). Τους ετεροδόξους και αλλοδόξους σαν κατηχούμενους δυνάμει ορθοδόξους Χριστιανούς. Είστε όλοι θύματά μου, δυστυχώς.

π. Ιωάννης εκ Μακεδονίας
Θεσσαλονίκη, 8.8.2020
Τέλος και τω Χριστώ Δόξα.

***
1 Υπάρχει σχετική ομιλία του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς η οποία εκφωνήθηκε στο Chicago των ΗΠΑ ΤΟ 1927. Βλέπε σχετικά στο βιβλίο: ‘’Πόλεμος και Βίβλος’’, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, εκδόσεις Παρρησία, Αθήνα 2016

2‘’Αργά βαδίζει ο Χριστός, Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, εκδόσεις ‘’Εν πλώ’’, Ιούνιος 2013

3του π. Ιωάννη ‘’Λόγος περί ομοφυλοφιλίας’’ στον σύνδεσμο: 

http://www.immorfou.org.cy/newsvarious-articles/1480-monaxioan13617.html και του αρχιμανδρίτη Σαράντη Σαράντου  ‘’Λόγος περί ομοφυλοφιλίας’’ στον σύνδεσμο:

http://anavaseis.blogspot.com/2013/06/blog-post_5800.html
και στον σύνδεσμο

https://pavlosmelas1904.blogspot.com
/2019/07/blog-post_6.html  για την διδασκαλία σχετικά με την ομοφυλοφιλία των Αγίων γερόντων Αναστασίου Κουδουμιανού, Εφραίμ Φιλοθεΐτη του εν Αριζόνα και αρχιμανδρίτου Αθανασίου Μυτηλιναίου.

Επιπλέον, του αρχιμανδρίτη Σαράντη Σαράντου: «Gay Pride»… καί τά ἐπίλοιπα περί ὁμοφυλοφιλίας στον σύνδεσμο εδώ.

4 Βλέπε σχετικά ‘’Βίος και Λόγοι’’ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβιτης, έκδοση Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Χανίων, Κρήτη

5 Διαβάστε το άρθρο του π. Ιωακείμ Φωτίου, Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου με τον τίτλο: ‘’Το ενδομήτριο σπείραμα’’ (το κοινώς ‘’σπιράλ’’ ή ‘’coil’’ ή ‘’δαχτυλίδι’’) στον σύνδεσμο

http://www.immorfou.org.cy/newsvarious-articles/2098-keim.html






Κυριακή 9 Αυγούστου 2020

ΠΡΟΣ ΘΕΟΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ - ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΚΟΥΤΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ

Για δέκα ολόκληρα χρόνια ο ιερομόναχος Χρύσανθος Κουτσουλογιαννάκης ήταν η παρηγοριά των λεπρών στη Σπιναλόγκα. Ευλογούσε και κοινωνούσε τους αρρώστους, απλώνοντας το χέρι και λαμβάνοντας θεία κοινωνία από το ίδιο κουτάλι χωρίς να φοβηθεί την ασθένεια και τις συνέπειές της. Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για μια πληθωρική, καλοσυνάτη μορφή που είχε σκοπό να απαλύνει τα βάσανα των ανθρώπων που νοσούσαν. Τον χαρακτηρίζουν «θεόσταλτο» και «άγιο». Περισσότερες πληροφορίες για τον ιερομόναχο Χρύσανθο, έρχονται μέσα από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια» και την μαρτυρία του Δημήτρη Παπαδάκη, πρώην Λυκειάρχη και πρόεδρο του Λογοτεχνικού Συνδέσμου Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος τον γνώρισε από κοντά. «Πεταμένοι σαν κοπριά σ’ έναν κοπρόλακκο βρωμερό». «Το 1947 ο εφημέριος των λεπρών της Σπιναλόγκας π. Μελέτιος Βουργούρης έλαβε από τον Επίσκοπο Πέτρας Διονύσιο Μαραγκουδάκη διμηνιαία άδεια, από 20 Ιουλίου ως 20 Σεπτεμβρίου, για να μεταβεί στους Αγίους Τόπους. Μετά τη λήξη της άδειάς του δεν επέστρεψε στη θέση του. Ο Επίσκοπος δεν μπορούσε να βρει ιερέα για την αντικατάστασή του», αναφέρει ο κ. Παπαδάκης...

Ο κ. Παπαδάκης δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη συγκινητική γνωριμία που είχε με τον παπα-Χρύσανθο, υπογραμμίζοντας: «Είχα την τύχη να γνωρίσω τον ιερομόναχο Χρύσανθο τον Δεκαπενταύγουστο του 1967 στη Μονή Τοπλού. Ήταν βραχύσωμος, μορφή ασκητική, με λευκή γενειάδα. Τα χρόνια βάραιναν τους ώμους του. Το ράσο και ο καλογερικός σκούφος του ήταν ξεθωριασμένα. Βρισκόμουν ένα πρωί με τον πατέρα Χρύσανθο έξω από το Καθολικό. Τότε εμφανίστηκε ένας άνθρωπος μεγάλης ηλικίας. Μόλις είδε τον πατέρα Χρύσανθο αναφώνησε γεμάτος έκπληξη και χαρά: “Πάτερ Χρύσανθε…”. Και την ίδια στιγμή δυο αγκαλιές ανοίχθηκαν. Στο φτωχικό κελί του π. Χρύσανθου μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω τον ξένο αλλά και να τον προκαλέσω να μου μιλήσει για τις εμπειρίες του από την επαφή του με τον παπά στο νησί: “Ημουνα λεπρός”, είπε. “ Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια. Η αρρώστια μας είχε παραμορφώσει. Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν. Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλεναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί, λίγο πριν από τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στο χωριό Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας. Οι δημοσιογράφοι χαρακτήριζαν την Σπιναλόγκα το "νησί των ζωντανών νεκρών", και οι υπάλληλοι δεν ήθελαν να μένουν το βράδυ με τους λεπρούς. Νοιώθαμε όλοι την ανάγκη ενός ιερέα. Εκείνος μόνο θα μπορούσε να μας παρηγορήσει με τον λόγο του Θεού, να μας συμπαρασταθεί πνευματικά. Όμως ιερέας ερχόταν στο νησί μας από την Ελούντα μόνο δύο φορές τον μήνα. Ερχόταν Σαββατόβραδο, έκανε τον εσπερινό και έφευγε. Ερχόταν πάλι την επόμενη μέρα, τελούσε τη θεία λειτουργία και έφευγε. Ερχόταν και άλλες φορές. Από αναπότρεπτη ανάγκη, για να κηδέψει τους νεκρούς μας! Κάποια μέρα καθόμαστε μερικοί άντρες στην αυλή του καφενείου μας, που ήταν κοντά στην πύλη. Τότε πιο πέρα φάνηκε ένας ιερέας. Καταλάβαμε όλοι μας ότι ήρθε στο νησί για να λειτουργήσει. Μόλις μας είδε, ήρθε κοντά μας. Μας καλημέρισε με εγκαρδιότητα. Όλοι μας όρθιοι και με ελαφρά υπόκλιση τον καλωσορίσαμε. Κανένας μας όμως δεν έτεινε το χέρι του για να τον χαιρετήσει. Ο λεπρός δεν πρέπει να χαιρετά με χειραψία. Κι αυτό, για να μη μεταδώσει την καταραμένη του αρρώστεια. Τότε εκείνος μας χαιρέτησε όλους με χειραψία! Μας είπε απλά ότι θα μείνει κοντά μας, για να μας βοηθάει στην εκπλήρωση των χριστιανικών μας καθηκόντων. Η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη».

Η διήγηση για τη δεύτερη ημέρα στο νησί του π. Χρύσανθου έχει ως εξής: “Την άλλη μέρα πήγαμε στην Εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα. Παρακολουθήσαμε όλοι, άντρες, γυναίκες και παιδιά, με κατάνυξη τη θεία λειτουργία, που τελούσε με δωρική απλότητα και απροσμέτρητη ευσέβεια. Την Κυριακή αυτή δεν μεταλάβαμε. Δεν είχαμε ενημερωθεί έγκαιρα για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και δεν είχαμε νηστέψει. Στο τέλος της λειτουργίας πήραμε από το χέρι του αντίδωρο. Και παίρνοντας το αντίδωρο, του φιλούσαμε όλοι το χέρι! Ήταν κάτι που το επι-δίωξε ο ίδιος. Καθώς έδινε το αντίδωρο, πλησίαζε το χέρι του στο στόμα μας. Όλων μας τα μάτια βούρκωσαν από συγκίνηση. Πριν έρθει εκείνος, το αντίδωρο το παίρναμε από ένα καλαμόπλεκτο πανέρι που τοποθετούσε ο νεωκόρος στο παγκάρι. Την επόμενη Κυριακή πήγαμε σχεδόν όλοι στην εκκλησία. Η εκκλησία ήταν κατάμεστη, το ίδιο και το προαύλιό της. Τη μέρα αυτή μεταλάβαμε όλοι. Στο τέλος της θείας λειτουργίας είδαμε τον ιερέα μας να πίνει ό,τι είχε απομείνει στο Άγιο Ποτήριο από τη μετάληψή μας! Ανοίξαμε όλοι τα μάτια μας από έκπληξη. Νομίζαμε ότι ονειρευόμαστε... Ο ιερομόναχος Χρύσανθος έμενε κοντά μας νύκτα και μέρα. Και έμεινε κοντά μας δέκα χρόνια! Τα χρόνια αυτά εκδήλωσε σε όλους μας την αγάπη. Μας επισκεπτόταν στα σπίτια μας. Μας καθοδηγούσε όλους. Ενίσχυε με τα λίγα χρήματα που είχε τους φτωχούς. Και έκανε τούτο, τηρώντας το : μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου. Ευγνωμονώ, όπως και όλοι οι άρρωστοι της Σπιναλόγκας, τον πατέρα Χρύσανθο για…”, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όμως τη φράση του. Ξέσπασε σ᾽ ένα βουβό κλάμα. “Ο πατήρ Χρύσανθος”, συνεχίζει ο κ. Παπαδάκης, “έχοντας το βλέμμα του καρφωμένο στο δάπεδο, ακούγοντας τις περιγραφές του πρώην χανσενικού, είπε με ένα εσωτερικό μεγαλείο: "Πιστεύω ότι δεν είναι τόσο σπουδαίο αυτό που έκαμα. Αυτό θα έκανε κάθε λειτουργός του Υψίστου, κάθε χριστιανός. Βοήθησα, όσο μπορούσα, συνανθρώπους μας να σηκώσουν τον σταυρό στον Γολγοθά τους. Έπειτα, η αρρώστεια δεν μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία, με το σώμα και το αίμα του Χριστού". Έμεινε για να προσέχει τους τάφους! Με συγκίνηση ο π. Χρύσανθος μίλησε στον κ. Παπαδάκη για την απόφασή του να μείνει στο νησί, όταν πια όλοι είχαν φύγει από αυτό: “Το Λεπροκομείο της Σπιναλόγκας έκλεισε. Ήταν Ιούλιος του 1957. Έφυγαν όλοι από το νησί, έμεινα μόνο εγώ εκεί”. Τον ρώτησα γιατί; Και μου απάντησε: “ Έπρεπε να περιποιούμαι τους τάφους των χανσενικών. Έπρεπε ακόμα, βρισκόμενος μπροστά στους τάφους τους, να ψέλνω τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών τους. Εγκατέλειψα το νησί το 1959...”».

ΠΗΓΗ : † ΑΜΒΡΟΣΊΟΥ Γ. ΛΕΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΟΥ πρ. ΚΑΛΑΒΡΎΤΩΝ ΚΑΊ ΑΙΓΙΑΛΕΊΑΣ, «ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ!» ΕΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΑΙΓΙΟΝ, ΜΑΡΤΙΟΣ 2020, σ. 84 κ.ε.